به نقل از خبرورزشی، در لیگ بیست و چهارم، بسیاری از مسابقات با استفاده از سیستم VAR برگزار شد، اما همین سیستم که به‌طور نیمه‌کاره به کار گرفته شده بود، موجب بروز حواشی زیادی شد و اعتراض به قضاوت ها به بخشی جدانشدنی از دنیای فوتبال ایران باقی ماند.
نوذر رودنیل، کارشناسی با سابقه در زمینه داوری در ایران، در گفتگویی که با ایرنا داشته به تحلیل وضعیت استفاده از VAR در لیگ برتر پرداخته و آن را نظیر یک اسباب بازی تلقی کرده است.
در ادامه، نظرات رودنیل را خواهید خواند:
/به نظر من سیستم کمک داور ویدئویی که در این لیگ به کار می‌رود، واقعیت ندارد و بیشتر شبیه به یک وسیله سرگرم‌کننده است! برای مثال، در مسابقات فوتبال اروپا، بازبینی یک صحنه در بازی فینال لیگ ملت‌ها میان اسپانیا و فرانسه تنها ۲۰ ثانیه به طول انجامید، در حالی که در لیگ ایران، مانند بازی فولاد و تراکتور که در هفته‌های پایانی به وقوع پیوست، حدود ۲۰ دقیقه صرف بررسی یک صحنه شد. این موضوع موجب اختلال در آمادگی بازیکنان و سرد شدن بدن آن‌ها شد.
/فقط ۳۵ درصد از قضاوت‌های داوران در طول مسابقات، به‌طور قابل‌قبولی انجام شده است. به نظر می‌رسد این اطمینان که گروهی از داوران در اتاق VAR حضور دارند، باعث می‌شود تا داور احساس آرامش بیشتری داشته باشد و در نتیجه تمرکز خود را به‌طور کامل روی جریانات مسابقه نگذارد و به داوری با حداکثر توان خود نپردازد. متکی بودن به سیستم VAR حتی می‌تواند مانع رشد و پیشرفت داور شود و او را از تلاش برای به‌روز کردن مهارت‌هایش و انجام تمرینات سخت دور کند.
/در فینال جام حذفی، همه تأکید کردند که بازیکن استقلال به خاطر خطای مشهود در یک موقعیت گلزنی قطعی باید اخراج می‌شد، اما کمک داور ویدئویی با وجود بازبینی صحنه، به هیچ عنوان این خطا را تشخیص نداد. مواردی از این دست که VAR نتوانسته در فصل گذشته به درستی واکنش نشان دهد، کم نبود.
/آنچه در ایران به کار می‌رود، VAR نیست و زیرساخت‌های لازم برای استفاده کامل از این سیستم را نداریم. به‌عنوان نمونه، دوربین‌های مخصوص تشخیص آفساید و خط دروازه که به استانداردهای سیستم VAR تعلق دارند، در ایران وجود ندارند و تصاویری که به کار گرفته می‌شود، حاصل تلاش تیم صداوسیماست. در حالی که یک سیستم کمک داور ویدئویی نیاز به ۳۳ دوربین دارد تا بتواند از تمام زوایا به داور در تصمیم‌گیری درست کمک کند.
بیشتر بخوانید: مهدی تاج: از VAR رضایت ندارم/ اشتباهات داوری برای من قابل قبول نیستند