او در این زمینه میافزاید: «عوامل درونی به پایههای ژنتیک افراد مربوط میشود و همچنین تغییرات هورمونی ای که با بالا رفتن سن نمایان میشوند.» علاوه بر این، دکتر پال ادامه میدهد: «عوامل بیرونی یا محــیطی شامل اشعههای فرابنفش خورشید (یووی) هستند که معمولاً رایجترین نوع میباشد، همچنین سیگار کشیدن، آلودگی هوا و حتی الگوی نادرست غذایی که فرد با آن مواجه است. هر چه فرد در معرض این عوامل بیشتر قرار گیرد، علایم پیری بهصورت سریعتر و با شدت بیشتری بروز خواهند کرد.»
دکتر پال همچنین تصریح میکند که تمام زنان در یک بازه سنی خاص از زندگی خود، بدون تردید با یکسانی علائم پیری پوست مواجه نمیشوند، با این حال، میتوان به بررسی تغییراتی که معمولاً در دهههای ۴۰، ۵۰، ۶۰ و سالهای بعد قابل مشاهده هستند، پرداخت.
فلوراسپیس در گزارشی به بررسی تاثیر هر دهه از زندگی بر پوست پرداخته است.
پوست در دهه ۴۰ سالگی
عموماً وارد شدن به دهه ۴۰ زندگی با شروع تغییرات پوستی همراه است. دکتر شمسا کانوال، متخصص پوست، بیان میکند: «زنان در سنین ۳۰ تا ۴۰ سالگی، بدلیل کاهش استروژن و بهویژه قرار گرفتن در معرض شدت تابش آفتاب، معمولاً اولین نشانههای کاهش کلاژن و فقدان یکدستی رنگ پوست را مشاهده میکنند.»
دکتر پال توضیح میدهد که تابش مستمر نور خورشید یا استفاده از دستگاههای سولاریوم بهطور ناخواسته، روند پیری پوست را تسریع میبخشند و موجب ظهور خطوط ریز، چینوچروکها، لکههای قهوهای و گشاد شدن مویرگها (تلانژکتازی) که به نام عارضه رگهای عنکبوتی شناخته میشود، میشوند.
دکتر ویکتوریا کازلوسکایا، متخصص پوست و مو نیز اظهار میکند: «علاوه بر پیری طبیعی و صدمات ناشی از تابش آفتاب، در این سنین، نشانههای مرتبط با پیشیائسگی و کاهش سطح هورمون استروژن نیز خود را نشان میدهند که این موارد میتواند باعث کدر شدن، خشکی و تسریع روند پیری پوست گردد.»
کانوال همچنین میافزاید که در دهه چهارم زندگی، تغییرات هورمونی باعث تسریع روند تجزیه کلاژن شده و به کاهش خاصیت انعطافپذیری پوست میانجامد که این عوامل در نهایت به بروز خطوط ریز، خشکی و افزایش شدت رنگدانهها منتهی میشوند.
وی به خانمها توصیه میکند که در این دوران بر آبرسانی، نرمکننده و محافظت از پوست در برابر تابش آفتاب تمرکز کنند. دکتر کازلوسکایا نیز تأکید دارد که زنان در این مرحله باید به سلامت عمومی خود توجه بیشتری داشته باشند. حفظ یک سبک زندگی سالم بعد از ۳۰ سالگی به شدت حائز اهمیت است، چرا که بدن در این زمان به کمک بیشتری نیاز دارد. داشتن رژیم غذایی غنی از پروتئینهای مفید، خواب مناسب و مدیریت استرس، میتواند تاثیر چشمگیری داشته باشد.
پوست در ۵۰ سالگی
هنگامی که به این مرحله از زندگی میرسیم، اکثریت زنان به دوران یائسگی وارد میشوند که این امر موجب کاهش سطح استروژن و در نتیجه خشکی، کدری و نمایانتر شدن چینوچروکها و افتادگی پوست میشود.
در دوران یائسگی، پوست به میزان قابل توجهی کلاژن خود را از دست میدهد. طبق آمار «انجمن آکادمی پوست آمریکا»، زنان در پنج سال اول یائسگی حدود ۳۰ درصد از کلاژن خود را از دست میدهند و در دو دههی بعدی، بهطور متوسط سالانه تقریباً ۲ درصد دیگر نیز کلاژن در پوست کاسته میشود.
به گزارش مرکز پزشکی نورتوسترن، کاهش سطح استروژن در زمان یائسگی میتواند به تضعیف عملکرد سد دفاعی پوست، کاهش تولید سبوم (چربی طبیعی پوست) و کند شدن فرآیند ترمیم زخمها منجر شود. این تغییرات ممکن است بر سلامت پوست سر نیز تاثیر گذاشته و سبب نازکتر و خشکتر شدن آن از حیث بافت گردد که در نهایت ریزش مو را تشدید میکند.
دکتر کانوال اشاره میکند که پوست پس از یائسگی میتواند بهطرز قابل توجهی باریکتر، خشکتر و مستعد کبودی و حساسیت بیشتر گردد. با این حال، راهکارهایی برای مراقبت از پوست وجود دارد. وی توضیح میدهد: «مراقبت ملایم و مؤثر از پوست بهمانند استفاده از سرامیدها، اسید هیالورونیک و رتینوئیدهای با غلظت کم، میتواند به ترمیم سد محافظ پوست یاری رساند. همچنین، محافظت در برابر اشعه آفتاب از اهمیت ویژهای برخوردار است.»
پوست در ۶۰ سالگی و سالهای بعدی
کانوال تأکید میکند که از ۶۰ سالگی به بعد، روند نوسازی سلولی به کندی پیش میرود و کاهش چربی زیرین پوست میتواند به بروز افتادگی و چینهای عمیق منجر شود. کازلوسکایا همچنین میافزاید که مشکلاتی مانند افتادگی، کاهش حجم، چینوچروکها، اختلالات رنگدانهای و خشکی بیشتری در این سنین نمایان میشوند.
براساس اعلام انجمن آکادمی پوست آمریکا، پوست ممکن است نازکتر شده و بیشتر مستعد تحریک و خارش قرار گیرد، که این موضوع ممکن است برخی اوقات بهدلیل مصرف داروها باشد.
خوشبختانه، راههای موثری برای مقابله با خشکی و تحریکپذیری وجود دارد. از جمله این روشها میتوان به استفاده از حمامهای گرم (نه داغ)، دستگاههای بخور و استعمال کرم مرطوبکننده غلیظ و بدون عطر بلافاصله پس از استحمام و در طول روز اشاره کرد.
نکته اساسی این است که هرگز نباید از انجام مراقبتهای پوستی غافل شد. کازلوسکایا توصیه میکند: «باید همچنان به مراقبت مداوم از پوست ادامه دهید و بر محافظت در برابر آفتاب و آبرسانی توجه ویژه داشته باشید.»
