سیدرضا صدرالحسینی، کارشناس مسائل منطقه، در یادداشتی که برای ایلنا نگاشته است، به تبیین ابعاد و دلایل مواضع فرانسه در زمینه ضروری بودن به رسمیت شناختن کشور فلسطین پرداخته که شرح آن به‌صورت زیر می‌باشد:
در مواضع اخیر برخی از کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه، به روشنی می‌توان نوعی تقسیم نقش میان «پلیس خوب و بد» را مشاهده کرد. فرانسه در طی نزدیک به یک دهه اخیر، تلاش نموده است تا حضور خود را در منطقه غرب آسیا، به‌خصوص در کشورهایی که در گذشته نفوذ بیشتری داشته، دوباره احیا کند. لبنان و سوریه از جمله این کشورها هستند و نباید رقابت‌های نهفته و گاه آشکار میان فرانسه و آمریکا در این منطقه را نادیده گرفت.
با توجه به شعارهای سیاسی و حقوق بشری که در افکار عمومی فرانسه رواج دارد و این کشور را به عنوان پیشگام در عرصه انقلاب و آزادی‌خواهی می‌شناسند، به نظر می‌رسد امانوئل ماکرون (با وجود پشتیبانی‌های گسترده‌اش از رژیم صهیونیستی در سال‌های اخیر، به‌ویژه در ماه‌های گذشته و در جریان کشتار مداوم فلسطینی‌ها در غزه) سعی دارد به منظور جلب نظر مسلمانان، به‌ویژه در کشورهای یادشده، نقشی متفاوت و متمایز از رویکرد کلی دیگر کشورهای غربی ایفا نماید.
از منظر توافق «سایکس–پیکو»، نفوذ فرانسه در برخی از نقاط غرب آسیا به وضوح قابل مشاهده است؛ اما با قدرت‌گیری آمریکا و فراهم شدن شرایط برای اقدامات تجاوزکارانه و نظامی رژیم صهیونیستی، نقش فرانسه به‌شدت کاهش یافته و به نظر می‌آید که امروز این کشور با اتخاذ مواضع نمادین در حمایت از فلسطین، تلاش دارد محبوبیت نسبی را در میان مردم این کشورها احیا کند.
با این حال، باید توجه داشت که فرانسه در دو دهه اخیر هیچ اقدام مؤثر، شفاف یا روشنی در حمایت از مردم فلسطین در هیچ یک از سازمان‌های بین‌المللی انجام نداده است. بسیاری از تحلیل‌گران سیاسی معتقدند که تقسیم کار میان آمریکا و اروپا (به‌ویژه میان آمریکا و فرانسه) در این خصوص شکل‌گرفته است. این نکته اهمیت دارد، چرا که بر اساس نظر آن‌ها، موضوع استقلال فلسطین در حال حاضر دیگر اولویت نخست فلسطینیان نمی‌باشد، بلکه مسأله کنونی، نجات مردم غزه از گرسنگی و جنگ بی‌وقفه و ترور رژیم صهیونیستی است؛ رژیمی که فرانسه تا کنون در قبال جنایات آن هیچ اقدام عملی انجام نداده است.
واقعیت این است که موضع فعلی اروپا در حقیقت حمایت بی‌قید و شرط از رژیم صهیونیستی محسوب می‌شود. آلمان، با توجه به فضای سیاسی موجود و دولت افراط‌گرای نتانیاهو، نمی‌تواند در مسئله تشکیل کشور فلسطین نقش موثری ایفا کند. در خصوص انگلستان نیز باید اشاره کرد که این کشور همیشه تابع سیاست‌های آمریکاست و نباید فراموش کرد که بخش عظیمی از وضعیت کنونی در غرب آسیا و جنایات رژیم صهیونیستی، ناشی از طراحی‌های تاریخی انگلستان است که همچنان ادامه دارد.
بنابراین به‌نظر نمی‌رسد که تروئیکای اروپا (فرانسه، آلمان و انگلستان) بتوانند موضع واحد و موثری در حمایت از کشور مستقل فلسطین اتخاذ نمایند.
/