تورم در قیمت نان و چند نکته مهم

خبر افزایش قیمت نان در تهران، که جمعیتی قابل توجه دارد، نه تنها زندگی روزمره، بلکه وضعیت معیشتی مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به نظر می‌رسد که این تغییر ابتدا در تهران به‌عنوان الگو آغاز می‌شود و به تدریج سایر شهرها و روستاهای کشور را نیز در بر خواهد گرفت.

به نظر می‌رسد که برنامه‌ریزان این افزایش قیمت پوست خربزه‌ای زیر پاهای دولت گذاشته‌اند که به نوعی شمشیر دو لبه‌ای محسوب می‌شود؛ چرا که این تغییر به شدت بران است و شهروندان از روش‌های قیمت‌گذاری، کیفیت پخت، کم‌فروشی و نحوه توزیع نان ناراضی‌اند.

این صداهایی که از میان صف‌های شلوغ نانوایی‌ها به گوش می‌رسد، نشانگر نارضایتی شهروندانی است که برای دریافت نان تجمع کرده‌اند. قیمتی که به طور مکرر تمایل به افزایش دارد، واقعاً نگران کننده است. توجه داشته باشید که از ابتدای سال جاری، قیمت این کالای حیاتی چندین برابر افزایش یافته و در عین حال کیفیت آن به تدریج در حال کاهش است. نان‌های بربری و سنگک، که از مهم‌ترین نان‌ها در سطح تهران به شمار می‌روند، با مشکلات اساسی روبه‌رو هستند.

در ابتدا، نوع آردی که در پخت این نان‌ها به کار می‌رود، مساله‌ساز است. برای مثال، در پخت نان سنگک، اغلب کمتر از آرد سنگک که دارای سبوس خاص این نان است، استفاده می‌شود و در عوض از آرد سفید، که معمولاً برای نان تافتون و لواش کاربرد دارد، بیشتر بهره‌برداری می‌شود. همچنین، متأسفانه، شیوه‌های کم‌فروشی در انواع نان‌ها به اوج خود رسیده و حجم نان‌ها در زمان‌های مختلف کاهش می‌یابد. از سوی دیگر، روش‌های عجیبی بر عرضه نان غالب شده که به مثالی از آن می‌توان به چند نوع نان اشاره کرد؛ پخت نان به دو شکل ساده و نان‌های با دانه‌های مختلف صورت می‌گیرد. معمولاً نانوا ترجیح می‌دهد 80 درصد نان‌ها را با دانه‌هایی مانند خشخاش، کنجد، و سیاه دانه پر کند و آن‌ها را به قیمت بالاتری به مشتریان عرضه نماید. در این فرایند، مشتریانی که تنها نان ساده می‌خواهند، برای دریافت نان خود معطل می‌شوند.

از سوی دیگر، نان‌های آنلاین به قشر متمولی تعلق دارد که تمایل به مراجعه حضوری به نانوایی‌ها ندارند و با پرداخت هزینه حمل و نقل، نان را دریافت می‌کنند.

از این رو، در نحوه توزیع نان نیز با مشکلات جدی مواجه هستیم. در حال حاضر، قیمت نان بدون هیچ‌گونه نظارتی به مشتریان ارائه می‌شود و این قیمت به طرز نگران‌کننده‌ای بالاست. در این شرایط حساس و دشوار، چه نیازی به افزایش قیمت این کالای اساسی و روزمره وجود دارد؟ با افزایش قیمت نان، سایر مواد غذایی تهیه‌شده از آرد نظیر نان‌های فانتزی، ماکارونی، لازانیا و رشته آش نیز با افزایش قیمت روبه‌رو خواهند شد.

سوال این است که سیاست‌گذار کیست که همانند لایحه‌ای که به‌سرعت و بدون دقت لازم به مجلس فرستاده شد و پس از کلی تأمل و دریافت بازخوردهای عمومی ناچار به پس‌گیری آن شد، دوباره مرتکب اشتباه گردد؟ اکنون که سفره‌های مردم از تنوع غذایی خالی شده، به‌ویژه زمانی که برنج به‌عنوان یکی از مواد غذایی اصلی به حساب می‌آمد و در حال حاضر به غذای لوکسی تبدیل شده، نباید بگذاریم مردم حسرت یک لقمه نان خالی را داشته باشند.

۲۲۳۲۲۳