به‌گزارش ایتنا و به نقل از دویچه وله، این تحقیق با شرکت ۲۷ هزار و ۵۰۰ فرد میانسال و سالمند انجام شد که همگی تحت ام‌آر‌ای مغز قرار گرفتند و پژوهشگران با استفاده از یادگیری ماشینی، سن زیستی مغز آن‌ها را با توجه به بیش از هزار شاخص موجود در ام‌آر‌ای تخمین زدند.
کیفیت خواب بر اساس خوداظهاری شرکت‌کنندگان در مورد پنج عامل مختلف ارزیابی شد: نوع خواب (صبحگاهی یا شبانه‌زیستی)، مدت خواب، تجربه بی‌خوابی، خروپف و خواب‌آلودگی در طول روز. به این ترتیب، افراد به سه دسته تقسیم‌بندی شدند: خواب سالم (۴ امتیاز یا بیشتر)، خواب متوسط (۲ تا ۳ امتیاز) و خواب ضعیف (۱ امتیاز یا کمتر).
یافته‌ها نشان داد که به ازای هر کاهش یک امتیازی در نمره خواب، شکاف میان سن زیستی مغز و سن تقویمی تقریباً شش ماه افزایش می‌یابد و مغز افرادی که خواب ضعیفی دارند، به‌طور میانگین یک سال پیرتر از سن واقعی آن‌ها به نظر می‌رسد.
ابیگیل داو، پژوهشگر این مطالعه، بیان کرد: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که خواب ضعیف می‌تواند به تسریع روند پیر شدن مغز کمک کند و یکی از اصلی‌ترین سازوکارهای این فرآیند به واسطه التهاب است. از آن‌جایی‌که خواب قابل بهبود است، ممکن است با افزایش کیفیت خواب، از تسریع پیر شدن مغز و همچنین کاهش قابلیت‌های شناختی پیشگیری کرد.»
محققان همچنین به این نتیجه رسیدند که التهاب کم‌درجه می‌تواند تقریباً ۱۰ درصد این ارتباط را تبیین کند. با این حال، سایر سازوکارها از جمله اختلال در سیستم تخلیه مواد زائد مغز که عمدتاً در زمان خواب فعال است یا تأثیر منفی خواب نامناسب بر سلامت قلب و عروق که به نوبه خود بر مغز اثر می‌گذارد، نیز در این ارتباط در نظر گرفته شده است.
این تحقیق با همکاری پژوهشگرانی از دانشگاه‌های چین و مدرسه علوم ورزشی و سلامت سوئد انجام شده و حمایت مالی آن بر عهده بنیاد آلزایمر، بنیاد دمانس، بنیاد دانش و چند نهاد پژوهشی دیگر بوده است. البته پژوهشگران تأکید کردند که شرکت‌کنندگان به‌طور کلی از نظر سلامت کلی نسبت به جمعیت عمومی بریتانیا در وضعیت بهتری قرار داشتند و از آنجایی که نتایج بر مبنای خوداظهاری وسايل خواب به‌دست آمده‌اند، ممکن است محدودیت‌هایی وجود داشته باشد.