مرکز کنترل بیماری‌های عفونی وزارت بهداشت، آخرین اطلاعات مربوط به شیوع بیماری HIV در کشور را منتشر نمود.
ویروس HIV یک عفونت است که مختص به هیچ گروه خاصی نمی‌باشد. در صورت ورود عامل این عفونت به بدن هر فردی، او می‌تواند به آن مبتلا شود. با این حال، باید به این نکته توجه شود که با شناسایی و درمان به موقع این بیماری، می‌توان از شدت آن و پیشرفت به مرحله ایدز جلوگیری کرد؛ بنابراین اگر فرد به روند درمان پایبند باشد، HIV دیگر یک بیماری تهدیدکننده زندگی نخواهد بود.
راه‌های انتقال ویروس شامل سه مسیر اصلی است: از طریق تزریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده، رفتارهای جنسی پرخطر و همچنین از مادر آلوده به فرزند. به همین دلیل، ویروس HIV از طریق تماس‌های ساده، فعالیت‌های روزمره، مشترک غذا خوردن یا نیش پشه منتقل نمی‌شود.
ابتلا به ویروس HIV هیچ‌گونه علامتی ندارد و افراد مبتلا ممکن است برای سال‌ها بدون هیچ مشکلی به زندگی خود ادامه دهند که این موضوع شناسایی ویروس HIV را دشوار می‌سازد. تنها روش معتبر برای تشخیص HIV، انجام آزمایش خون است، که ممکن است در چند ماه اول ورود ویروس به بدن نتیجه کاذب منفی نشان دهد.
طبق اظهارات دفتر کنترل بیماری‌های عفونی وزارت بهداشت، با استفاده از روش‌های آماری، تخمین زده می‌شود که ۴۶ هزار و ۱۴۵ نفر در کشور به HIV مبتلا باشند. بر اساس نظام جامع مدیریت داده‌های الکترونیک HIV کشور، تا پایان خرداد ماه سال ۱۴۰۲، از میان افراد شناسایی شده و ثبت شده، ۲۳ هزار و ۹۰۲ نفر همچنان زنده هستند که از این تعداد، ۱۸ هزار و ۳۲۶ نفر خدمات مربوط به مراقبت و درمان HIV را دریافت کرده‌اند و ۱۷ هزار و ۳۷۷ نفر تحت درمان هستند.
از ابتدای ثبت موارد، مجموع افراد مبتلا به HIV به ۴۵ هزار و ۸۷۷ نفر رسیده که مرگ ۲۱ هزار و ۹۷۵ نفر از آن‌ها ثبت شده است. همچنین، ۵ هزار و ۵۷۶ نفر به مراکز ارائه خدمات مراجعه نکرده‌اند تا از خدمات بهره‌مند شوند.
اگرچه ۸۱ درصد کل موارد مربوط به مردان و ۱۹ درصد مربوط به زنان است، اما نحوه انتقال بیماری و نسبتی که زنان و مردان به آن مبتلا می‌شوند، در سال‌های اخیر تغییراتی داشته است؛ به طوری که در سه ماهه اول سال ۱۴۰۲، ۲۶ درصد از موارد ثبت شده زنان و ۷۴ درصد مردان بوده‌اند.
به نقل از دفتر کنترل بیماری‌های عفونی وزارت بهداشت، ۵۵ درصد از کل موارد شناخته شده در زمان تشخیص، در رده سنی ۲۵ تا ۳۹ سال قرار داشته‌اند و ۷۵ درصد از کل موارد شناخته شده در زمان تشخیص نیز در رده سنی ۲۰ تا ۴۵ سال بوده‌اند، که الگوی انتقال سنی در سال‌های اخیر تغییر چندانی نکرده است.
علل ابتلا به HIV در تمامی موارد ثبت شده از سال ۱۳۶۵ تا کنون، به ترتیب شامل: تزریق با وسایل مشترک در مصرف‌کنندگان مواد (۵۵.۷ درصد)، رابطه جنسی (۲۶.۲ درصد) و انتقال از مادر به کودک (۱.۷ درصد) بوده است. در ۱۶.۳ درصد این موارد، راه انتقال به‌طور مشخص نامشخص باقی‌مانده است.
همچنین باید اشاره کرد که ۰.۲ درصد از این موارد مربوط به انتقال از طریق خون و فرآورده‌های خونی در سال‌های پیش از اجرای سیاست پالایش ۱۰۰ درصدی خون سالم توسط سازمان انتقال خون می‌باشد.
بر اساس اعلام دفتر مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، در میان مواردی که در سه ماهه اول سال ۱۴۰۲ تشخیص داده شده‌اند، راه احتمالی انتقال در ۱۲.۵ درصد موارد به دلیل اعتیاد تزریقی، ۵۴.۹ درصد از روابط جنسی و در ۳۲.۶ درصد، راه احتمالی ابتلا هنوز مشخص نشده است. همچنین هیچ مورد جدیدی از طریق خون و فرآورده‌های خونی ثبت نگردیده است.