بر اساس گفته‌های مغلامرضا ابدالی، پرنده‌ای به نام «رویا» (درنای بلژیکی) در حال حاضر در فریدون‌کنار مشاهده شده است و امیدواری وجود دارد که در فصل سرد سال در کنار «امید» (تک درنای سیبری) قرار گیرد.
ابدالی همچنین بیان کرد: با آغاز فصل سرما، برداشت برنج انجام می‌شود و جلوه‌های آبی جدیدی در زمین‌ها پدید می‌آید که این امر موجب می‌شود پرندگان مهاجر به این تالاب برای گذران زمستان مراجعه کنند. در صورتی که «امید» وارد ایران شود، ما «رویا» را در کنار او قرار می‌دهیم.
در پاسخ به این پرسش که اگر «امید» به ایران بازنگردد، سرنوشت «رویا» چه خواهد شد، ابدالی اظهار داشت: در این صورت شورای ویژه‌ای تشکیل خواهد شد تا درباره این موضوع تصمیم‌گیری کند.
به یاد می‌آوریم که در زمستان سال ۱۳۸۶، سه درنای سیبری به تالاب فریدون‌کنار آمدند، اما از بین آنها یکی به‌دلیل شلیک گلوله شکارچیان جان خود را از دست داد. در سال بعد، یعنی زمستان ۱۳۸۷، دو درنای باقیمانده شامل «امید» و درنای ماده‌ای به نام «آرزو» دوباره به فریدون‌کنار بازگشتند. در آن سال، «آرزو» به دلایل نامعلومی از بین رفت و ناپدید شد.
«امید»، به‌عنوان تنها درنای سیبری باقیمانده از جمعیت غربی، از خانواده «کلنگان» به‌شمار می‌رود و یکی از گونه‌های در خطر انقراض است. پس از مرگ «آرزو» از زمستان سال ۱۳۸۷، این درنا به مدت ۱۴ سال پیاپی به‌تنهایی سفرهای خود را انجام داده و مهاجرت زمستانه‌اش را انجام می‌دهد؛ چراکه درناها به عنوان پرندگانی با خصوصیت تک‌همسری شناخته می‌شوند و پیدا کردن جفت جدید برای آنها در صورت فوت جفت قبلی بسیار دشوار است.
با این حال، در بهمن ماه سال ۱۴۰۱، سازمان حفاظت محیط زیست تلاشی انجام داد تا یک درنای در اسارت را با «امید» هماهنگ کند. این درنا که از مرکز تکثیر و حفاظت درنا در کشور بلژیک به ایران منتقل شده بود، در تالاب بین‌المللی فریدون‌کنار رهاسازی شد و نام «رویا» به او اطلاق گردید. در تاریخ ۱۳ اسفند، «امید» و «رویا» با هم به سمت سیبری پرواز کردند، اما در ۲۱ اسفند خبری منتشر شد که «رویا» پس از پرواز ۱۵۰ کیلومتری با «امید»، در تنکابن فرود آمده و از ادامه سفر بازمانده است. نکته جالب اینجاست که مسئولان محیط زیست پیش‌بینی کرده بودند که درنای بلژیکی (رویا) که پرورشی بود، امکان دارد از سفر جا بماند. پس از دو روز «رویا» دوباره زنده‌گیری شد تا در سال آینده در کنار «امید» قرار گیرد، اما در زمستان ۱۴۰۲، «امید» به دلایل گرمای غیرمعمول در فصل سرد به ایران بازنگشت.