تحقیقات جدید نشان میدهند که نشانگر اولیه «مولتیپل اسکلروزیس» یا «اماس» میتواند به پزشکان یاری رساند تا پیشبینی کنند که چه کسانی در نهایت به این بیماری «دژنراتیو عصبی» دچار خواهند شد.
بر اساس گزارشی که در تاریخ ۱۹ آوریل در مجله Nature Medicine منتشر شد، متخصصان مشخص کردهاند که در یک مورد از هر ۱۰ بیمار مبتلا به ام اس، بدن پیش از ظهور علائم، به تولید نوعی خاص از آنتیبادیها در خون میپردازد.
یافتهها نشان میدهد که این الگوی آنتی بادیها به طور کامل پیشبینی کننده ابتلا به اماس است. به طوری که تمام بیمارانی که این مجموعه از آنتی بادیها را داشتند، در نهایت به اماس مبتلا شدند.
امید میرود که در آینده، این آنتی بادیها به عنوان مبنایی برای یک آزمایش خون ساده جهت غربالگری اماس به کار گرفته شوند.
دکتر «مایکل ویلسون»، متخصص برجسته مغز و اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF)، اظهار داشت که در چند سال اخیر، تلاشها در زمینه درمان اماس با جدیت و قدرت بیشتری پیگیری شده است.
اماس به وضعیتی اشاره دارد که در آن سیستم ایمنی بدن به سیستم عصبی مرکزی حمله میکند و غلاف محافظ اطراف رشتههای عصبی به نام میلین را دچار آسیب میسازد. این آسیبدیدگی میتواند منجر به اختلال در انتقال سیگنالهای ورودی و خروجی مغز شود و در نتیجه علائمی را به وجود آورد که حسها را دچار اختلال کرده و بر قابلیت حرکت تأثیر میگذارد.
در این مطالعه، محققان نمونههای خون ۲۵۰ بیمار مبتلا به اماس را که پیش و پس از تشخیص جمعآوری شده بود، مورد بررسی قرار دادند و آنها را با نمونههای خون افراد سالم مقایسه کردند.
پیشبینی میشد که با آغاز نشانههای بیماری در بیماران، تغییراتی در آنتیبادیها مشاهده شود.
اما در کمال تعجب، متخصصان متوجه شدند که ۱۰ درصد از بیماران اماس سالها قبل از تشخیص، سطوح بالایی از آنتیبادیهای اتوآنتیبادی – آن دسته از آنتیبادیها که میتوانند به بدن خود فرد حمله کنند – تولید کرده بودهاند.
طبق گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، هنوز عوامل موثر بر بروز اماس در ۹۰ درصد دیگر بیماران ناشناخته مانده، اما اکنون متخصصان یک علامت هشداردهنده اولیه مسلم در دست دارند که نشاندهنده ظهور این بیماری است.
علائم اماس میتواند هم به شکل حاد باشد و هم مزمن، و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. آگاهی از علائم مختلف این بیماری امری حیاتی است. نشانههای بیماری اماس ممکن است شامل موارد زیر باشد:
– مشکلات حرکتی نظیر احساس خستگی یا ضعف هنگام راه رفتن، صحبت کردن یا بلعیدن
– احساس گزگز یا بی حسی در اندامها
– اختلالات مربوط به عملکرد مثانه و روده
– اختلالات شناختی
– تغییرات در خلقوخو یا احساس افسردگی
– لرزش یا اسپاسم
– احساس سرگیجه
– اختلالات بینایی
در موارد شدید، افراد مبتلا به اماس ممکن است به نابینایی و/یا فلج دچار شوند.
در حال حاضر هیچ درمان خاصی برای اماس در دست نیست. لذا، مدیریت علائم از اهمیت بالایی برخوردار است تا بیماران بتوانند زندگی سالمی را همراه با این بیماری داشته باشند. پزشک متناسب با شدت علائم بیماری ممکن است درمانهایی از جمله استروئیدی، تزریق خون یا فیزیوتراپی را انتخاب کند.
