قرار گرفتن در معرض ذرات ریز آلاینده هوا با افزایش خطر ابتلا به آبسیاه و آبمروارید ارتباط دارد. افرادی که در مناطق بسیار آلوده زندگی میکنند، ممکن است تا ۷۰ درصد بیشتر در معرض آبسیاه باشند. ذرات ریز آلاینده احتمالاً از طریق ایجاد التهاب و استرس اکسیداتیو به چشمها آسیب میزنند.
به گزارش انتخاب و به نقل از HealthDay News؛ آلودگی هوا فقط قلب و ریهها را تحت تأثیر قرار نمیدهد؛ چشمها نیز ممکن است از پیامدهای آن در امان نباشند.
متخصص میگوید:
«ما هر روز بیمارانی را میبینیم که به دلیل بیماریهایی مانند آبسیاه و آبمروارید بینایی خود را از دست میدهند.»
او اضافه میکند: «این بیماریها معمولاً “مرتبط با افزایش سن” نامیده میشوند، انگار که تنها عامل مؤثر، بالا رفتن سن است. اما همیشه احساس میکردم این توضیح کامل نیست. اگر عوامل محیطی بتوانند روند ایجاد یا تشدید این بیماریها را سرعت ببخشند، نگاه ما به موضوع تغییر میکند و میتوانیم برای کاهش این خطرها اقدام کنیم.»
تیم تحقیقاتی النبیهی ۴۱ مطالعه را که میلیونها نفر را دربرمیگرفتند، بررسی کردند. نتایج نشان داد قرار گرفتن در معرض ذرات ریز آلاینده هوا که با نام PM2.5 شناخته میشوند، با افزایش خطر ابتلا به آبسیاه و آبمروارید ارتباط دارد.
این ذرات بسیار ریز در دود، اگزوز خودروها و آلودگیهای ناشی از فعالیتهای صنعتی وجود دارند.
افرادی که در آلودهترین مناطق زندگی میکردند، در مقایسه با ساکنان مناطق با کمترین میزان آلودگی، تا ۷۰ درصد بیشتر در معرض ابتلا به آبسیاه بودند. خطر ابتلا به آبمروارید نیز در مناطق آلودهتر بهطور مداوم بالاتر گزارش شد.
در مورد تباهی لکه زرد مرتبط با افزایش سن، شواهد چندان یکدست نبود، هرچند برخی پژوهشها ارتباط میان این بیماری و آلودگی هوا را تأیید کرده بودند.
به گفته محققان، ذرات ریز آلاینده میتوانند در بدن باعث التهاب و استرس اکسیداتیو شوند.
النبیهی توضیح میدهد: «قرار گرفتن در معرض این ذرات طی سالهای طولانی ممکن است به عصب بینایی آسیب برساند؛ موضوعی که با آبسیاه ارتباط دارد. همچنین ممکن است به عدسی چشم آسیب وارد کند که با ایجاد آبمروارید مرتبط است.»
محققان میگویند این یافتهها ضرورت وضع استانداردهای سختگیرانهتر برای کیفیت هوا و کاهش آلودگی را بیشتر نشان میدهد. افزایش فضاهای سبز و کاهش ترافیک در شهرها نیز از جمله اقداماتی است که میتواند به کاهش آلودگی کمک کند.