آرتروز، آرتریت روماتوئید، انواع روماتیسم‌های التهابی، بیماری‌های بدخیم، عفونت‌ها و بیماری‌های کریستالی مفصلی، همگی به تجمع و آب آوردن زانو منجر می‌شوند. در افراد مسن، شایع‌ترین دلیل آب آوردن زانو، آرتروز است، در حالی که در سنین کمتری، آرتریت روماتوئید و انواع روماتیسم‌های التهابی نقش دارند.
در سنین بسیار پایین و بسیار بالا، عفونت‌ها نیز می‌توانند منجر به تجمع مایع در زانو گردند. عفونت‌های میکروبی حاد، عفونت‌های نیمه حاد مانند تب مالت و تیفوئید و عفونت‌های مزمن نظیر سل و عفونت‌های قارچی می‌توانند باعث بروز این مشکل شوند. علاوه بر آن، بیماری‌های بدخیم و بیماری‌های کریستالی مفصل همچون نقرس نیز موجب آب آوردن زانو خواهند شد؛ همچنین برخی بیماری‌های خوش‌خیم می‌توانند به آب آوردن دوره‌ای زانو منجر گردند، مانند زنانی که در زمان قاعدگی دچار این مشکل می‌شوند و پس از پایان دوران قاعدگی به طور طبیعی بهبود یافته و مایع تجمع یافته در زانو از بین می‌رود.
تجمع مایع در زانو ارتباطی به سن و سال خاصی ندارد و علل متفاوتی برای بروز آن وجود دارد؛ از روماتیسم‌های خفیف گرفته تا آرتروز در سنین بالا. جهت کسب اطلاعات بیشتر در این راستا، لطفاً ادامه مطلب را مطالعه کنید.
از جمله علائم آب آوردن زانو، حجیم شدن مفصل است. فرورفتگی‌ها و چین‌های موجود در اطراف مفصل زانو در شرایط آب آوردن پر می‌شوند. این نشانه‌ها به ویژه در حین گرم شدن مفصل پس از بروز روماتیسم مشخص می‌گردند. اگر تجمع مایع ناشی از عفونت باشد، مفصل ممکن است قرمز، ملتهب و گرم گردد.
افراد مبتلا به این مسائل باید هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنند و به هیچ وجه اقدام به درمان خودسرانه نکنند، زیرا ارزیابی دقیق بیماری می‌تواند علت آن را شناسایی کرده و راه‌های درمانی مناسب را ارائه دهد. در صورتی که فرد به دلیل عفونت‌های حاد دچار این مشکل شده باشد و مفصل به درستی درمان نشود، ممکن است بیماری منجر به تخریب غضروف مفصلی و عوارض جبران‌ناپذیری مانند محدودیت حرکت مفصل شود.
تخلیه یا کشیدن مایع مفصل نقش مهمی در تشخیص و درمان بیماری ایفا می‌کند. برای تعیین علت بیماری، در صورتی که مشکل به دلیل عفونت یا کریستال باشد، بهترین روش تشخیصی، استخراج و آزمایش مایع مفصل است. در مواردی که تجمع مایع به دلیل عفونت رخ دهد، کشیدن مایع مفصل نه تنها به تشخیص کمک می‌کند، بلکه به حذف میکروب‌ها از ناحیه آسیب‌دیده نیز سودمند است؛ همچنین در موقعیت‌هایی که روماتیسم عامل ایجاد بیماری است، تخلیه مایع می‌تواند موثر باشد و پس از آن، تزریق آمپول به داخل مفصل انجام می‌گیرد. به علاوه، چاقی در بیماران مبتلا به آرتروز نیز می‌تواند به ایجاد و تشدید تجمع مایع در مفصل زانو کمک نماید.