۱۳:۰۰ ۱۰ دی ۱۴۰۳
جواد فراهانی تصور استخراج طلا و پلاتین از سیارات دیگر به نظر یک داستان علمی تخیلی خالص می آید، اما واقعیت آن است که این ایده از زمانی آغاز شد که شرکت Astroforge از برنامه ریزی خود برای یک ماموریت فضایی در سال ۲۰۲۵ خبر داد که به استخراج فلزات نایاب از چندین سیارک خواهد انجامید.
این شرکت فضایی مستقر در ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ تأسیس شد و هدف آن توسعه فناوری ها و فضاپیماهایی برای کاوش و استخراج پلاتین و دیگر فلزات نایاب از جمله ایریدیوم، پالادیوم، روتنیم، رودیم و اوسمیم از سیارک های نزدیک به زمین است.
پس از گذشت یک سال از تأسیس، این شرکت نخستین ماهواره خود را به فضا پرتاب کرد که بهره برداری از تجهیزات آزمایشی آن به شبیه سازی فرآیند تبخیر مواد سیارکی در محیط بدون گرانش و جداسازی اجزای آن ها اختصاص داشت.
در پاییز همان سال، Astroforge دومین ماهواره را به فضا فرستاد تا به بررسی مواد معدنی سیارکی که قطر آن کمتر از صد متر است، بپردازد.
شرکت های استخراج فضایی همچون Astroforge و Spin Launch از سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده، اروپا و چین فعالیت خود را آغاز کرده اند.
مواد معدنی، به ویژه نوع نایاب آن ها، نقش حیاتی در تمدن معاصر ایفا می کنند و روند استخراج و مصرف آن ها در سطح زمین به صورت مداوم در حال افزایش است. دانشمندان بر این باورند که منابع موجود بر روی زمین ممکن است تا مدت ها قادر به پاسخگویی به نیازهای روزافزون توسعه نباشند. صنایع خودروسازی، الکترونیک، هوافضا و دیگر بخش ها به شدت به این عناصر وابسته هستند.
برای جلوگیری از کمبود این منابع، کارشناسان مدت هاست که روشن کرده اند که یک راه حل ممکن وجود دارد و آن استخراج فلزات قیمت بالا از فضا از سیارک های خاص است. این متخصصان تأکید دارند که این سیارک ها امیدبخشی از عناصر و ترکیبات شیمیایی هستند که نیاز بشر به آن ها هر روز افزایش می یابد.
در حال حاضر، دو نوع سیارک به دلیل وجود آب و مواد معدنی در آن ها بیشترین اهمیت را دارند. نوع اول شامل مقادیر زیادی آب است که می تواند در آینده در ماموریت های فضایی طولانی مدت که در حال انجام هستند، به ویژه برای تولید سوخت برای فضاپیماها مورد استفاده قرار گیرد.
باور بر این است که جابجایی یک سیارک آبی و قرار دادن آن در نزدیکی ماه یا مریخ می تواند منابع لازم برای تأمین یک کلونی فضایی به مدت چند سال را فراهم کند. خوشبختانه، این نوع سیارک ها به عنوان رایج ترین نوع شناسایی شده و حدود ۷۵ درصد از آن ها در منظومه شمسی موجود هستند.
سیارک های فلزی شامل فلزات زیادی مانند آهن، نیکل و کبالت به همراه طلا، پلاتین، رودیوم و سایر فلزات نایاب هستند.
امیدوارکننده ترین سیارک ها آن هایی هستند که می توان آن ها را با حداقل مصرف انرژی به نزدیکی زمین برد. دانشمندان توصیه می کنند که این سیارک ها به مدارهای خاصی در اطراف زمین منتقل شوند، جایی که امکان رها کردن آن ها در حالت بی حرکتی نسبی وجود دارد. این دو مدار در فاصله ای حدود یک میلیون کیلومتری از زمین قرار دارند.
تاکنون صدها هزار سیارک در منظومه شمسی شناسایی شده اند و تعداد آن ها تقریباً به ۷۰۰۰۰۰ می رسد و مدار اکثر آن ها به دقت مشخص شده است، در حالی که تعدادی از آن ها نام رسمی خود را هم دارند.
سیارک های اصلی آن هایی هستند که مدار آن ها بین مریخ و ماه قرار دارد، زیرا به آسانی در دسترس هستند. فضاپیماها می توانند با کمترین هزینه به این سیارک ها ارسال شوند و امکان انجام عملیات استخراج مواد از آن ها فراهم گردد. تعداد سیارک های نزدیکی که به انسان قابل دسترسی هستند تقریباً ۱۲۰۰۰ عدد است که این خود عدد قابل توجهی محسوب می شود.
دانشمندان اسکاتلند به بررسی پتانسیل استخراج معادن در چندین سیارک نزدیک به زمین پرداخته اند. آن ها با در نظر گرفتن هزینه های انرژی لازم برای رسیدن، فاصله تا سیارک مد نظر، قابلیت تغییر مدار آن و دیگر عوامل، ۱۲ سیارک گوناگون را شناسایی کرده اند که می توانند استخراج معادن را در حال حاضر یا در آینده نزدیک آغاز کنند. این نکته نشان دهنده این است که بشریت در آستانه ورود به یک عصر جدید در این زمینه قرار دارد.
RT