«آلیسون بابیوچ»، چشم‌پزشک در نشریه «کلینیک کلیولند»، درباره خطرات ناشی از خوابیدن با لنزها صحبت می‌کند و راهکارهایی را برای مواجهه با این وضعیت ارائه می‌دهد.
آیا خوابیدن با لنزها ایمن است؟
به‌طور خلاصه، نه، این کار ایمن نیست. حتی اگر در نظر شما این موضوع آن‌قدرها مهم نباشد، اگر به عادت درآورید که پیش از خواب لنزهایتان را خارج کنید، چشمانتان از شما سپاسگزاری خواهند کرد.
چندین دلیل وجود دارد که خوابیدن با لنزها را غیر توصیه شده می‌سازد. دکتر بابیوچ تأکید می‌کند که باید اجازه دهید چشم‌ها استراحت کنند و قرنیه بتواند تنفس کند. وقتی که لنزها و چشم‌ها بیش از حد خشک می‌شوند، ممکن است با درآوردن لنزها به چشمتان آسیب رسانید.
چرا خوابیدن با لنزها خطر دارد؟
اگر قبلاً هرگز بدون درآوردن لنزها به خواب رفته‌اید، احتمالاً به محض بیدار شدن، اثرات آن را حس کرده‌اید. لنزها ممکن است خشک و چسبنده شوند و به سختی از چشمتان خارج گردند.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برخی از لنزها را برای استفاده در طول شب تأیید کرده، اما این لنزها را نمی‌توان به‌عنوان «لنزهای بلندمدت» شناخت و هیچ تضمینی برای بی‌ضرر بودن آنها برای همه افراد وجود ندارد. دکتر بابیوچ می‌گوید که هنوز هم این لنزها را توصیه نمی‌کنم.
مسدود کردن اکسیژن
صرف‌نظر از خوابیدن با لنزهای تماسی، این کار باعث کاهش تأمین اکسیژن لازم برای چشم می‌شود. قرنیه به اکسیژن موجود در هوا نیاز دارد که در لایه اشکی که چشم را پوشش می‌دهد حل می‌شود. در صورتی که اکسیژن به میزان کافی وجود نداشته باشد، سلول‌های قرنیه آسیب می‌بینند و این مسئله می‌تواند منجر به بروز مشکلات و عوارض گوناگونی گردد.
به هنگام خواب، بسته بودن پلک‌ها میزان اکسیژن موجود برای قرنیه را کاهش می‌دهد و در صورت باقی ماندن لنزها در چشم، این مشکل تشدید می‌شود.
افزایش آسیب‌پذیری چشم‌ها در برابر عفونت
به نقل از ایندیپندنت، چشمان ما در معرض تماس با باکتری‌ها و میکروارگانیسم‌های مختلف قرار دارند. نگهداری لنزها در چشم هنگام خواب یا برای مدت طولانی، سبب جذب این باکتری‌ها و در پی آن می‌تواند منجر به عفونت گردد.
افزایش احتمال جابه‌جایی لنز
اگر لنزهای تماسی را به درستی استفاده کنید، آنها باید در محل صحیح خود باقی بمانند. اما این بدان معنا نیست که نمی‌توانند جابه‌جا شوند یا گیر کنند. در حین خواب، پلک‌ها حرکت می‌کنند و بر سطح چشم فشاری وارد می‌کنند که می‌تواند باعث جابه‌جایی لنزها شود.
به‌خصوص در زمانی که پلک‌ها به سمت چشمانتان فشار می‌آورند یا آنها را می‌مالید، ممکن است لنزها در موقعیت‌های نامطلوب قرار گیرند. این تغییر موقعیت، اگر با سوزش همراه شود، ممکن است منجر به ایجاد خراش یا آسیب‌های دیگر گردد.
خشکی چشم
لنزهای تماسی می‌توانند رطوبت چشمتان را جذب کرده و در نتیجه خشکی چشم را به همراه داشته باشند. این مشکل با خوابیدن با لنزها حتی بدتر می‌شود، چراکه در حین خواب، تولید اشک به‌طور طبیعی کاهش می‌یابد. خشکی چشم می‌تواند باعث تحریک و ناراحتی گردد و همچنین به آسیب‌های احتمالی به سطح قرنیه منجر شود.
عادت به خوابیدن با لنزهای تماسی می‌تواند به بروز مشکلات خاصی در چشم مانند کراتیت یا التهاب قرنیه، زخم قرنیه و هیپوکسی یا کمبود اکسیژن در قرنیه منجر شود.
حتی در صورتی که تنها برای یک چرت کوتاه نیاز به استراحت داشتید، باید لنزها را از چشمانتان خارج کنید. خوابیدن با لنزها، هرچند به مدت کوتاه، می‌تواند خطر تحریک یا عفونت را افزایش دهد.
اگر ناخواسته با لنزها به خواب رفتید، نگران نباشید و مراحل زیر را دنبال کنید:
– به‌طور فوری لنزها را بیرون نیاورید، زیرا ممکن است خشک و چسبناک شده باشند و ناراحتی بیشتری ایجاد کنند. در عوض، چشمانتان را به آرامی ماساژ دهید تا رطوبت در سطح چشم توزیع شود.
– سعی کنید لنز را به آرامی از چشمتان خارج کنید. آنها را نکشید، زیرا این کار می‌تواند باعث تحریک بیشتر چشمتان شود.
– اگر در بیرون آوردن آنها مشکل دارید، چند قطره محلول لنز را به چشمتان اضافه کرده و چند بار پلک بزنید.
– دوباره سعی کنید آنها را خارج کنید. رطوبت بیشتر می‌تواند به آسان‌تر شدن این کار کمک کند.
پس از خارج کردن لنزها، در صورت امکان، یک روز کامل از استفاده از آنها خودداری کنید و به چشمانتان استراحت دهید. به علائم عفونت مانند قرمزی، آبریزش بیش از حد یا ترشحات چشمی توجه داشته باشید. اگر این علائم یا هر تغییر دیگری در بینایی‌تان مشاهده کردید، فوراً به چشم پزشک مراجعه نمایید.