احمد سمیعی گیلانی که در پی شکستگی لگن در بیمارستان بستری بود، از بیمارستان مرخص شد و برای دوران نقاهت به رشت رفت.
جعفر شجاع کیهانی، عضو هیات علمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی و معاون گروه ادبیات معاصر، با بیان این‌که وضعیت احمد سمیعی گیلانی خوب است، به ایسنا گفت: ایشان روز جمعه (شانزدهم دی‌ماه) از بیمارستان مرخص شد و روز گذشته برای ادامه درمان و گذراندن دوران نقاهت، به رشت رفته و تحت مراقبت دخترش است. خدا را شکر، حالشان خوب است.
او خاطرنشان کرد: استاد سمیعی در این وضعیت نیز پیگیر فعالیت‌های فرهنگستان است. به عنوان معاون گروه ادبیات معاصر فرهنگستان، گزارش فعالیت‌ها را به او منتقل می‌کنم و در جریان فعالیت‌ها است.
احمد سمیعی (گیلانی) در ۱۱ بهمن ۱۲۹۹ در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند و سپس وارد دانشگاه تهران شد. در اواخر دهه ۱۳۴۰ به‌عنوان ویراستار در مؤسسه انتشارات فرانکلین آن زمان مشغول خدمت شد و به موازات آن دوره کارشناسی ارشد زبان‌شناسی را در دانشگاه تهران گذراند.
او در کنار حرفه ویراستاری، چند کتاب در زمینه آیین نگارش و ویرایش تألیف کرد و مقاله‌های ارزشمندی در مجلات متعددی نظیر پیک جوانان، کتاب امروز و رودکی به چاپ رسانید.
سمیعی کار ترجمه را با برگرداندن رمان «دلدار و دلباخته» از ژرژ ساند شروع کرد و بعداً آثاری را از نویسندگان بزرگی مانند ژرژ پرک و گوستاو فلوبر به فارسی برگرداند.
«خیال‌پروری‌های تفرجگر انزواجو» از ژان ژاک روسو، «چیزها» از ژرژ پرک (ترجمه)، «ادبیات ساسانی»، «داتا گنج‌بخش» (زندگی‌نامه و تعالیم شیخ ابوالحسن علی بن عثمان هجویری) از شیخ عبدالرشید (ترجمه)، «چومسکی» از جان لاینز (ترجمه)، «هزیمت یا شکست رسوای آمریکا» از ویلیام لوئیس و مایکل له‌دین (ترجمه)، «ساخت‌های نحوی» از نوآم چامسکی (ترجمه)، «آیین نگارش»، «دیدرو» از پیتر فرانس (ترجمه)، «سالامبو» نوشته گوستاو فلوبر (ترجمه)، «شیوه‌نامه دانشنامه جهان اسلام»، «نگارش و ویرایش» و «تتبعات» از مونتنی (ترجمه) از جمله آثار اوست.
این مترجم، ویراستار و عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی که در آستانه ۱۰۲ سالگی قرار دارد، سه‌شنبه ششم دی‌ماه جاری در منزل خود، زمین خورده، به شکستگی لگن دچار شد. او بعد از انتقال به بیمارستان، روز پنجشنبه هشتم دی‌ماه تحت عمل جراحی قرار گرفت.