روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله‌ای به انتقاد از ابراهیم رئیسی درخصوص عدم همکاری با خبرنگاران مستقل پرداخت.
این روزنامه اظهار داشت: یون سوک یول، رئیس‌جمهور کره جنوبی، روز پنج‌شنبه گذشته به وضوح پذیرش کرد که شکست سنگین حزب حاکم او در انتخابات اخیر، به معنای ناکامی دولت در ارتقاء سطح معیشت مردم است. او به خاطر جنجالی که در ارتباط با کیف لوکس همسرش به وجود آمده، از مردم عذرخواهی نمود.
دادستانی کره جنوبی خواستار بررسی این موضوع است که آیا همسر رئیس‌جمهور، این کیف پرهزینه برند کریستین دیور را به عنوان هدیه دریافت کرده یا خود اقدام به خرید آن کرده است.
این خبر که اخیراً از کره جنوبی گزارش شد، از آن حیث دارای اهمیت است که نخست، رئیس‌جمهور کره جنوبی بدون توسل به انکار واقعیت‌ها، صراحتا اعلام کرد که شکست قابل توجه حزبش، به وضوح نشان‌دهنده ناتوانی دولت او در بهبود شرایط زندگی مردم است. به عبارت دیگر، رئیس‌جمهور تلاش نکرد تا این شکست را به عوامل خارج از کنترل خود و دولت مرتبط کند.
ثانیاً، استفاده همسر رئیس‌جمهور از کیف گران‌قیمت، او را وادار به عذرخواهی ساخت. و ثالثاً، قوه قضائیه کره جنوبی بدون در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی، اقدام به تحقیق در مورد چگونگی دست‌یابی همسر رئیس‌جمهور به این کیف پرهزینه کرده است.
این سه محور، به‌طور برجسته در آموزه‌های حکومتی اسلام تاکید شده و در نظام جمهوری اسلامی نیز بخشی از اصول و اهداف حکمرانی را تشکیل می‌دهند که این روزها به‌طور جدی مورد غفلت واقع شده‌اند. اگر بخواهیم برای حکمرانی اسلامی، معیارها و اصولی را مطرح کنیم، این سه موضوع به عنوان مهم‌ترین اصول پس از اصل عدالت، باید در راستای تحقق عدالت همه‌جانبه در جامعه مورد توجه قرار گیرند و مسئولان نیز باید به آن‌ها پایبند باشند.
متأسفانه به‌جای اینکه با کمال صداقت به ناتوانی‌ها و ناکامی‌های خود در حکمرانی و مدیریت جامعه اذعان کنیم، یک طرف خود را به‌عنوان موفق‌ترین حکمرانان تاریخ قلمداد می‌کنیم و از طرف دیگر، مشکلات و ناکامی‌ها را به گردن دیگران می‌اندازیم. در دنیای امروزی با پیشرفت‌های شگرف در حوزه ارتباطات، دولتمردان کشورهای آزاد به‌طور مداوم زیر سوالات خبرنگاران مستقل قرار دارند تا حقایق را کشف کنند و همین موضوع موجب می‌شود که مقامات رده بالای دولتی مانند رئیس‌جمهور کره جنوبی به‌سادگی بپذیرند که در بهبود معیشت مردم کشورشان ناکام بوده‌اند، اما ما که باید به اقتضای آموزه‌های اسلامی پیشگام در این زمینه باشیم، از مصاحبه با خبرنگاران مستقل اجتناب می‌کنیم تا ناکامی‌های خود را به گونه‌ای دیگر نشان دهیم و نواقص را به دیگران نسبت دهیم.
عجیب‌تر اینکه در حالی که شعار مبارزه با فساد سر می‌دهیم، فسادهای عیان را به عنوان «فسادنما» تلقی می‌کنیم و نه‌تنها تمایلی به برخورد با مفسدین نداریم، بلکه در برخی موارد برای آن‌ها مزایایی نیز قائل می‌شویم. و از این مسأله عجیب‌تر اینکه انتظار داریم که قوه قضائیه با پرونده‌های سوءاستفاده‌گران و مفسدان به شیوه‌ای که ما می‌پسندیم برخورد کند و از پیگیری مسئولان با نفوذ و درشت‌دانه خودداری نماید و سیاست را بر عدالت مقدم بدارد.