این اطلاعیه‌ای از سوی ستاد سعید جلیلی در روزهای قبل از برگزاری انتخابات ارائه شده است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
هموطنان عزیز ایران
سلام بر شما!
تمامی علاقه‌مندان که تمایل دارند با ارائه کمک‌های مالی به تبلیغات و مدیریت ستادهای انتخاباتی در نقاط مختلف کشور یاری رسانند، می‌توانند از طریق شماره حساب و کارت مشخص شده به نام «ستاد سعید جلیلی» کمک‌های خود را واریز نمایند.
به همین منظور، نکات زیر به اطلاع ملت شریف ایران می‌رسد:
۱. تمامی هزینه‌های مربوط به تبلیغات از محل جمع‌آوری کمک‌های مردمی تامین خواهد شد.
۲. این کمک‌ها هیچ‌گونه حق ویژه یا امتیاز خاصی برای اهداکنندگان به همراه نخواهد داشت.
۳. تا پایان مهلت قانونی تبلیغات، مجموع مبالغ جمع‌آوری شده به صورت مرتب و شفاف از طریق صفحات و کانال‌های رسمی در پیامرسان‌های داخلی ارائه خواهد شد و پس از برگزاری انتخابات نیز جزئیات هزینه‌ها اعلام خواهد گردید.
۴. برخی فرهنگ‌های نادرست سیاسی و انتخاباتی ناشی از عدم شفافیت و مدیریت ضعیف ستادهای انتخاباتی نامزدها ایجاد می‌شود و اگر بتوان از طریق شفافیت در ستادها به ریشه‌کن کردن فساد و رفتارهای مافیایی پرداخت، امیدی به شکل‌گیری دولتی فسادستیز در آینده وجود خواهد داشت.»
بر اساس این اعلامیه، تمامی هزینه‌های ستاد جلیلی به‌وسیله کمک‌های مردمی تامین خواهد شد و گزارش هزینه‌ها نیز پس از پایان انتخابات به اطلاع عموم خواهد رسید.
در انتخابات اخیر، همگان شاهد بودند که گسترده‌ترین تبلیغات انتخاباتی به دست سعید جلیلی صورت گرفت. بنرها و پوسترهای او در بسیاری از شهرها به اندازه‌ای فراوان بود که مردم می‌گفتند جلیلی شهرشان را با کاغذ دیواری پوشانده است. گستردگی تبلیغات در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، همچنین اعزام تعداد زیادی از افراد به شهرها و روستاها که حتی در زنگ خانه‌ها را می‌زدند و به تبلیغ جلیلی می‌پرداختند و نیز برگزاری همایش‌های بزرگ که حتی جابه‌جایی اتوبوسی شرکت‌کنندگان توجه همگان را به خود جلب می‌کرد، از جمله مواردی هستند که به آسانی از نظرها دور نماند. البته سایر نامزدها نیز اقدام به تبلیغ کرده‌اند، اما می‌توان گفت که سطح تبلیغات جلیلی به تنهایی بسیار فراتر از ۵ کاندیدای دیگر بود.
در این دور از انتخابات برای اولین بار شاهد پدیده‌ای به نام چاپ و نصب بیلبوردها و بنرهایی علیه رقبای انتخاباتی بودیم که توسط جلیلیست‌ها انجام شد و قطعاً این نیز هزینه مضاعفی به همراه داشته است.
از رسانه‌هایی که با بودجه عمومی اداره می‌شوند و در دوران تبلیغات به‌طور غیرقانونی در حمایت از جلیلی فعالیت کرده‌اند، صرف‌نظر می‌کنیم و همچنین استفاده از مکان‌های عمومی نظیر مساجد و حوزه‌های علمیه و… موضوعی است که باید به آن توجه داشت؛ در خصوص اعزام روحانیون به روستاها ممکن است بگویند که آن‌ها بدون دریافت هزینه به این مأموریت رفته‌اند، ولی در این صورت باید گفت اگر شما این کار را به رایگان برای جلیلی می‌کنید، از این پس برای اقامه نماز و برگزاری منبر و روضه هم از کسی پول نگیرید!
جالب اینکه ستاد جلیلی در آخرین اطلاعیه‌اش اعلام کرده که تنها یک میلیارد و ۱۲۸ میلیون تومان از کمک‌های مردمی جمع‌آوری شده است و از آن زمان به بعد، دیگر گزارشی ارائه نداد. با توجه به این که در اعلامیه اولیه ذکر کردند که تمامی مخارج تبلیغاتی به‌طور محض از کمک‌های مردمی تأمین خواهد شد، آیا هیچ فرد عاقلی که با هزینه‌ها در ایران آشنا باشد و تبلیغات وسیع جلیلی را دیده باشد، می‌تواند باور کند که این مبلغ حتی قادر به پوشش هزینه یک روز از این حجم عظیم تبلیغات باشد؟!
البته این عدم شفافیت درباره سعید جلیلی امر تازه‌ای نیست؛ او سال‌هاست که تشکیلاتی تحت عنوان “دولت سایه” شکل داده و به ادعای خود برای بررسی هر کدام از مسائل مطرح شده در این دولت، هزاران نفر را مشغول کرده و سفرها و بازدیدهای متعددی انجام داده و کارهای میدانی و کارشناسی فراوانی کرده است، اما تا به حال توضیح نداده که هزینه‌های این دولت برآمده از کجا تامین شده است؟ (این تعبیر “برآمده” به این دلیل بکار رفته که دولت سایه‌ای که جلیلی تأسیس کرده، هیچ ارتباطی به مفهوم واقعی و جهانی آن ندارد).
همچنین او یک بار در مناظره‌ها هنگام پاسخ به سؤالی در این مورد اعلام کرد که دولت سایه‌اش هیچ هزینه‌ای نداشته و پرسش کرد آیا فکر می‌کنید همه برای پول به جلسات می‌آیند و کار می‌کنند؟ این گفته او تداعی‌کننده ادعایی از حمید بقایی، معاون اجرایی دولت احمدی‌نژاد است که گفته بود خود جلیلی برای حضور در جلساتی، ۵ عدد سکه از احمدی‌نژاد دریافت کرده بود.
به راستی جلیلی که این همه سفر در قالب دولت سایه انجام داده، آیا ارتکاب چنین سفری بدون هزینه ممکن است؟ آیا محل اقامت او در این سفرها اگر دولتی بوده، با چه مجوزی انجام شده است و اگر در هتل اقامت داشته، هزینه آن به چه صورت تامین شده است؟ آیا ساختمان دولت سایه ملک شخصی جلیلی بوده؟ اگر از بیت‌المال استفاده شده، به چه مجوزی و اگر غیر از آن بود، هزینه‌ها از کجا تامین شده است؟ هزینه‌های نیروی انسانی دولت سایه چه می‌شود؟ و حالا به پذیرایی و شام و ناهارهای آن هزاران نفری که جلیلی به دولت سایه دعوت کرده بود بپردازیم و واقعاً چه سفره گسترده‌ای برای این آقای جلیلی فراهم شده است!
بدتر از بی‌پاسخ ماندن این سوالات، این است که تصور می‌کنند مردم آنچنان نادان هستند که باور کنند تشکیلاتی که سال‌ها فعالیت کرده، هیچ هزینه‌ای نداشته و مانند فتوسنتز عمل کرده است، آن هم در کشوری که حتی نفس کشیدن آن هزینه‌بر است! بعید نیست که روزی عددی نامربوط و کوچک درباره هزینه‌های فوق‌العاده تبلیغاتی خود اعلام کنند و انتظار داشته باشند مردم این ادعا را نیز بپذیرند!
عدم شفافیت و سایه‌گرایی جلیلی، سبب شده که شایعاتی پیرامون میزان هزینه‌های ستاد او به‌وجود آید که البته صحت و سقم آن‌ها مشخص نیست. از جمله، عبدالرضا داوری، ادعای هزینه‌های ۲۰۰ میلیون دلاری ستاد جلیلی در سطح کشور را مطرح کرده است که در نبود شفاف‌سازی مستند، این تنها رقم غیرمستند موجود در این زمینه است که به‌طور تقریبی به ۱۲ هزار میلیارد تومان می‌رسد و این مبلغ بیشتر از ۱۰ هزار و ۶۰۰ برابر مبلغی است که ستاد جلیلی از مردم اعلام کرده که جمع‌آوری کرده‌اند!