مدیرکل آزمایشگاه‌های مرجع کنترل غذا، دارو و تجهیزات پزشکی سازمان غذا و دارو درباره پیامدهای خطرناک مصرف الکل‌های طبی به صورت خوراکی که به دلیل اضافه کردن مواد تلخ‌کننده به وجود می‌آید، هشدار داد.
مهدی انصاری تصریح کرد: اتانول به ویژه در حوزه داروسازی و پزشکی به عنوان یک ضدعفونی‌کننده و یا به عنوان یک حلال کمکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در برخی از محصولات دارویی به منظور تسهیل قابلیت حل شدن در آب به کار گرفته می‌شود.
وی با بیان این مطلب افزود: به‌طور کلی الکل‌های طبی به عنوان ضدعفونی‌کننده در داروخانه‌ها قابل دسترسی هستند؛ اما می‌تواند از سوی برخی افراد مورد سوءاستفاده قرار گیرد و به عنوان یک نوشیدنی توجیهاتی بی‌اساس همچون فواید آن برای بیماری‌های قلبی عروقی مطرح شود.
مدیرکل آزمایشگاه‌های مرجع کنترل غذا، دارو و تجهیزات پزشکی سازمان غذا و دارو افزود: هیچ گونه شواهد علمی برای حمایت از مزایای الکل در بهبود سلامت بیماران موجود نیست و حتی مدارکی وجود دارد که نشان می‌دهد مصرف الکل در مقادیر کم می‌تواند آسیب‌زا باشد. به‌علاوه، برخی تحقیقات حاکی از این است که مصرف الکل می‌تواند خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها را در افراد افزایش دهد.
وی همچنین به مسائلی که در خصوص مصرف الکل در کشور مطرح است اشاره کرد و مطرح کرد که احتمال ورود الکل‌های تقلبی به بازار وجود دارد. وی گفت: به همین دلیل، تولیدکنندگان الکل‌های طبی ملزم به اضافه کردن مواد تلخ‌کننده به تولیدات خود هستند تا در صورت مصرف خوراکی، عوارضی مانند آسیب به کبد و کلیه برای مصرف‌کنندگان ایجاد نشود.
عوارض مسمومیت با متانول حتی از طریق مصرف موضعی
انصاری در ادامه بیان کرد: در فرآیند تولید، محصول نهایی ممکن است حاوی برخی ترکیبات الکلی مانند متانول باشد؛ لازم است به یاد داشته باشیم که متانول حتی به‌صورت موضعی و هم به‌صورت خوراکی بسیار خطرناک است و می‌تواند عوارض شدید سمی به همراه داشته باشد. بارها شاهد بودیم افرادی که الکل‌های حاوی متانول را مصرف می‌کنند، دچار التهاب شدید عصب چشمی شده و بینایی خود را از دست داده‌اند. بنابراین در فرآیند جلوگیری از نوشیدنی کردن الکل، از متانول استفاده نمی‌شود.
وی همچنین بر این نکته تأکید کرد که متانول می‌تواند از طریق موضعی نیز موجب مسمومیت گردد و ما نمی‌توانیم از این ماده به عنوان ضدعفونی‌کننده برای سطوح زنده بهره‌برداری کنیم. همچنین از نظر هزینه، متانول به وضوح گران‌تر از اتانول است و به همین دلیل نیز هیچ توجیه اقتصادی برای استفاده از متانول در فرایند جلوگیری از نوشیدنی شدن وجود ندارد.
کلیه الکل‌های طبی غیر قابل شرب هستند
مدیرکل آزمایشگاه‌های مرجع کنترل غذا و دارو همچنین پیش‌تر به غیر قابل شرب بودن الکل‌های طبی در واحدهای تولیدی اشاره کرده و تاکید کرد که مصرف سرخود این نوع الکل‌ها ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشد.
انصاری در مورد دستورالعمل‌های ابلاغی سازمان غذا و دارو به واحدهای تولیدی توضیح داد: تمامی الکل‌هایی که در صنایع مربوط به سلامت به کار می‌روند، قبل از مصرف نهایی تحت نظارت دقیق کارشناسان به فرایند غیرقابل شرب تبدیل می‌شوند.
او بیان کرد: از ابتدای سال ۱۳۸۳ تمامی تولیدکنندگان الکل موظف به استفاده از مواد تقلیب‌کننده الکل بوده‌اند و اکنون تمامی الکل‌هایی که در داروخانه‌ها، مؤسسات پزشکی و واحدهای تولیدی آرایشی و بهداشتی موجود است، به‌طور خاص تقلیب شده و مصرف این نوع الکل‌ها در زمینه خوراکی عوارض جانبی را به همراه خواهد داشت.
مدیرکل آزمایشگاه‌های مرجع کنترل غذا و دارو در نهایت اعلام کرد: در بازرسی‌های انجام شده از سوی کارشناسان غذا و دارو، بر فرایند انجام کار نظارت وضعیت دقیقی انجام شده و مستندات مرتبط با مواد تقلیب‌کننده و سایر مسائل مورد بررسی قرار می‌گیرد.
الکل تقلیب شده، در واقع اتیل الکلی است که به آن ماده شیمیایی مجاز اضافه می‌شود و این امر موجب می‌شود تا خلوص آن کاهش یابد و به حالت غیر قابل شرب درآید.