طبق گزارش روزنامه واشنگتن پست، تیمی از خبرنگاران با کاربرانی که به محض عرضه، این عینک را خریداری کرده بودند، مصاحبه کردند. این افراد به طور عمومی توافق داشتند که علیرغم طرحهای نوآورانه و تکنولوژیهای پیشرفتهای که در طراحی این عینک به کار رفته، کاربردهای عملی آن همچنان چندان متنوع نیست. داستین فاکس، یک مشاور املاک ۴۵ ساله که امید داشت این عینک را در فعالیتهای روزمرهاش بهکار گیرد، اذعان کرد که تنها سه یا چهار بار از آن بهرهبرداری کرده است.
خریدار دیگری که این هدست را برای تجربه دنیای فیلمهای واقعیت مجازی تهیه کرده بود، به دلیل وزن زیاد آن نتوانسته بود بیش از شصت دقیقه از آن استفاده کند. او همچنین خاطرنشان کرد که مشکلاتی فراتر از وزن سنگین، از جمله عدم برخورداری از قابلیتهای چندمنظوره نیز به عنوان نقاط ضعف این محصول قابلتوجه هستند.
تجربیات بهدستآمده نشاندهنده این واقعیت است که کوششهای اپل برای ورود به دنیای واقعیت مجازی، سرنوشتی مشابه دیگر شرکتهای فعال در این عرصه خواهد داشت؛ چرا که تا کنون هیچ شرکتی نتوانسته است نوعی از فناوری را ارائه کند که هم از نظر تجربه کاربری مورد پسند باشد و هم بهطور وسیعی جلب توجه کند.
از جمله بزرگترین چالشهایی که عینک Vision Pro با آن روبروست، فقدان اپلیکیشنهای کاربردی متنوع است. اگرچه ممکن است تعداد کمی از کاربران مشتاق به خرید و بهرهبرداری از آن باشند، اما این تعداد در مقایسه با کاربران عینکهای مشابه (مانند محصولات گوگل) عددی ناچیز به نظر میرسد.
اکنون سوال این است: آیا اپل توان خواهد داشت با بهروزرسانیهای آتی، این محصول را به یک فناوری عمومی و اقتصادی تبدیل کند؟
