با تداوم رونق انرژیهای پایدار، اهمیت دسترسی به ذخایر مواد معدنی ضروری و تأمین امنیت زنجیرههای تأمین آنها بیش از پیش احساس میشود.
بر اساس گزارش روزیاتو، اینفوگرافیک زیر به معرفی کشورهای برجسته در حوزه ذخایر، تولید و فرآوری مواد معدنی حیاتی برای گذار به انرژی میپردازد.
این بررسی بر مبنای دادههای سازمان زمینشناسی ایالات متحده (USGS) و آژانس بینالمللی انرژی (IEA) و در راستای چهار ماده معدنی کلیدی شامل لیتیوم، کبالت، گرافیت طبیعی و عناصر نادر خاکی انجام شده است.
کدام کشورها بیشترین ذخایر مواد معدنی حیاتی را در اختیار دارند؟
در زمینه ذخایر لیتیوم، آمریکای جنوبی رهبری میکند، به طوری که تقریباً نیمی از مجموع ذخایر شناخته شده در شیلی (۳۴٪) و آرژانتین (۱۳٪) قرار دارد. استرالیا با ۲۲٪ از ذخایر جهانی لیتیوم، در مقام سوم قرار دارد.
جمهوری دموکراتیک کنگو با دارا بودن ۵۷٪ از ذخایر، بزرگترین تأمینکننده کبالت است. استرالیا نیز با ۱۶٪، سهم قابل توجهی از این فلز را کنترل میکند.
ذخایر گرافیت طبیعی از نظر جغرافیایی به صورت نسبتاً پراکنده وجود دارند. چین با ۲۸٪ و برزیل با ۲۶٪، هر دو مقدار برابر ذخیره دارند و موزامبیک (۹٪) نیز این سه کشور را کامل میکند.
عناصر نادر خاکی عمدتاً در آسیا واقع شدهاند، به گونهای که چین (۳۸٪) و ویتنام (۱۹٪) بیشترین ذخایر را در اختیار دارند. برزیل نیز با کنترل ۱۸٪ از ذخایر شناخته شده جهانی این عناصر، جایگاه بسیار مهمی دارد.
تولید و فرآوری مواد معدنی حیاتی
به صورت قابل توجهی، چین به عنوان مرکز اصلی پردازش مواد معدنی ضروری در زمینههای مختلف شناخته میشود. این کشور مسئولیت فرآوری ۶۵٪ از لیتیوم استخراج شده در سطح جهانی، ۷۴٪ کبالت، ۱۰۰٪ گرافیت طبیعی و ۹۰٪ عناصر نادر خاکی را بر عهده دارد.
تولید تعدادی از مواد معدنی اساسی در تعداد محدودی از کشورها متمرکز شده است. به عبارتی، بیش از نیمی از تولید هر نوع ماده معدنی توسط یک کشور خاص انجام میگیرد. این تمرکز میتواند به عنوان یک چالش برای پایداری زنجیره تأمین محسوب شود.
استرالیا با تولید ۵۱٪ از لیتیوم، در صدر قرار دارد و جمهوری دموکراتیک کنگو با ۷۳٪ در تولید کبالت پیشتاز است. از سوی دیگر، چین در تولید هر دو گرافیت طبیعی (۷۲٪) و عناصر نادر خاکی (۷۰٪) بیشترین سهم را دارد.
چشم انداز آینده
برای گسترش زنجیره تأمین جهانی این مواد که نقشی حیاتی در گذار به انرژی پاک دارند، نیازمند سرمایهگذاری در پروژههای جدید به ویژه در کشورهایی هستیم که ذخایر بالایی دارند، ولی نرخ تولید و فرآوری آنها پایین است.