فعالیت های اصلی کبد شامل ذخیره سازی و متابولیسم چربی ها در بدن است.
در حالت طبیعی، کبد حدود ۵ گرم چربی خالص در هر ۱۰۰ گرم از وزن خود دارد. در صورتی که میزان چربی موجود در کبد بیش از ۵ درصد وزن کل آن بالا رود، به این وضعیت (کبد چرب) گفته می شود.
بیماری کبد چرب امری رایج در جامعه است که به دلیل بسیاری از بیماری ها یا الگوهای نادرست تغذیه ای بروز می کند. تجمع چربی در سلول های کبدی ممکن است باعث التهاب این سلول ها شود.
مواردی نظیر مصرف برخی داروها، چاقی و اضافه وزن، بی تحرکی و نوشیدن الکل می توانند به ایجاد کبد چرب منجر شوند. شیوع شکل غیرالکلی کبد چرب به دلیل تغییرات در سبک زندگی، سطح فعالیت و تغذیه بین مردم رو به افزایش است.
کبد چرب غیرالکلی به عنوان یک بیماری خاموش شناخته می شود که در بسیاری از موارد در مراحل اولیه هیچ گونه علامت خاصی ندارد، اما وجود این بیماری نشانگر نقصی متابولیک در بدن می باشد و احتمال بروز بیماری های دیابت قندی، سکته های قلبی و مغزی را افزایش می دهد.
داشتن اطلاعات کافی درباره کبد چرب، دلایل و عوامل خطر در ایجاد و پیشرفت آن می تواند در کاهش شیوع و یا درمان به موقع اثرگذار باشد.
کبد به عنوان بزرگترین غده بدن، به یک کارخانه شیمیایی تشبیه می شود که مسئولیت تولید، تغییر، ذخیره سازی و دفع مواد را بر عهده دارد. محل قرارگیری کبد در شکم از نظر عملکردی بسیار حیاتی است. وزن کبد در یک فرد بالغ تقریبا ۱۵۰۰ گرم و معادل یک پنجاهم از وزن کل بدن می باشد.
در سال ۱۹۶۸، پژوهشگران ۳ ترکیب مؤثر در حفاظت از کبد را از گیاه خارمریم تحت نام های سیلیبینین، سیلیدیانین و سیلیکریستین جدا کردند که امروزه این ترکیبات را سیلیمارین می نامند.
این گیاه به صورت بومی در نقاط مختلف جهان، از جمله کشور ایران رشد می کند.
محصولات گیاه خارمریم و ترکیبات آن به عنوان دارویی کمکی و محافظت کننده کبد در مقابل انواع بیماری های کبدی، دیابت، بیماری های قلبی و عروقی و کبد چرب مورد استفاده قرار می گیرد.