طول عمر مطلوب، که می‌توانیم آن را به عنوان زندگی کردن بعد از ۸۵ سالگی تعریف کنیم، ترکیبی از عواملی چون ژنتیک و رفتارهای زندگی است. پژوهشگران کشف کرده‌اند که در خون افرادی که به صدسالگی رسیده‌اند، سطح گلوکز، اسید اوریک و کراتینین به مراتب پایین‌تر از افرادی است که از این سن عبور نکرده‌اند.
در عین حال، تفاوت‌های موجود در نشانگرهای زیستی خون از ۶۵ سالگی مشاهده شده است؛ یعنی ۳۵ سال قبل از رسیدن به صدسالگی. شونسوکه موراتا، یکی از محققان مؤسسه کارولینسکا، می‌گوید: «علت اینکه چرا برخی افراد به سن ۱۰۰ سالگی می‌رسند و دیگران نمی‌رسند، به شانس ارتباط چندانی ندارد؛ زیرا این اختلاف در نشانگرهای زیستی خون می‌تواند سال‌ها پیش از مرگ افراد قابل شناسایی باشد.
تحلیل خون صدساله‌ها
در این تحقیق، داده‌های مربوط به ۴۴۶۳۶ بیمار که بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۶ آزمایشات معمول و بالینی را انجام داده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. برخی از این بیماران در معرض خطر مرگ قرار داشتند. از این تعداد، ۱۲۲۴ نفر موفق به رسیدن به سن ۱۰۰ سالگی شدند که از نظر آمار، معادل تعداد افرادی است که در استکهلم در همان دوره زمانی به این سن رسیده‌اند.
محققان با آنالیز ۱۲ نشانگر زیستی مربوط به التهاب، عملکرد کبد و کلیه، متابولیسم، کم خونی و سوء تغذیه، دریافتند که افرادی که به سن صدسالگی رسیده‌اند، به طور قابل توجهی گلوکز، اسید اوریک و کراتینین کمتری در خون خود نسبت به کسانی که عمر کمتری داشتند، دارند؛ اگرچه این تفاوت چندان بزرگ نبود.
در واقع، افرادی که تا ۱۰۰ سالگی زنده ماندند، به‌طور کلی سطوح نسبتاً ثابتی از نشانگرهای زیستی را در خون خود نشان می‌دادند، به این معنی که به ندرت مقادیری خارج از محدوده‌های سالم را داشتند. به گفته متخصصان، این مطالعه نیازمند توجه بیشتر و بررسی ترکیب نشانگرهای زیستی به همراه سایر عوامل است و می‌تواند راهگشای اقداماتی باشد که افراد می‌توانند برای افزایش طول عمر خود انجام دهند.
تاثیر گلوکز، اسید اوریک و کراتینین بر طول عمر
متخصصان غدد به این نکته اشاره دارند که مقادیر کمتر این سه ماده در خون می‌تواند نشان‌دهنده سبک زندگی سالم‌تر باشد. پایین بودن سطح کراتینین به معنای عملکرد مناسب کلیه‌ها، کاهش گلوکز (قند خون) به معنای متابولیسم بهتر بدن و کمتر بودن اسید اوریک به معنای پیروی از رژیم غذایی سالم و غیرالکلی است.
با توجه به این موارد، پژوهشگران اظهار می‌کنند: «سطوح پایین این سه نشانگر زیستی در افراد صدساله نشان می‌دهد اتخاذ رفتارهای سالم نظیر فعالیت بدنی و کاهش مصرف گوشت، شکر و الکل به احتمال زیاد می‌تواند به افزایش طول عمر کمک کند.
محققان به عنوان یکی از روش‌های ابتدایی برای بهبود کیفیت و کمیت زندگی، انجام غربالگری‌های بهداشتی برای شناسایی بیماری‌های شایع مانند فشار خون بالا، دیابت، چاقی، چربی خون و … را مطرح می‌کنند.
آنها همچنین تأکید می‌کنند: «باید افرادی را تشویق کنیم که همواره فعال بمانند. نیازی به فعالیت‌های ورزشی شدید نیست، بلکه هر نوع فعالیتی که به جریان خون کمک کند، ماهیچه‌ها را تقویت کند، متابولیسم را بالا ببرد و همچنین رباط‌ها و مفاصل را منعطف نگه دارد، می‌تواند به کاهش آسیب کمک کند.»
محققان متذکر می‌شوند: «با وجود حجم بالای پژوهش‌ها در این زمینه، نباید اهمیت معاینات منظم، از جمله آزمایش‌های جامع برای اندازه‌گیری قند، چربی، فشار خون و دیگر معاینات عمومی برای شناسایی بیماری‌های رایج را نادیده گرفت.»
برایان ماسترویانی در صحت نوشت: «این موضوع در یک مطالعه که در نشریه جِروساینس به چاپ رسیده است، مورد بررسی قرار گرفته است.» که سازمان بازنشستگی کشور آن را ترجمه کرده است.