پشهها برای انجام عمل نیش زدن از ساختاری ویژه به نام “دهان” یا “سوراخ نیش” بهره میبرند. این ساختار متشکل از چندین قسمت است که به آنها امکان میدهد تا پوست را سوراخ کرده و خون موجودات دیگر را مکش کنند. پیش از اینکه پشه به نیش زدن بپردازد، مقداری بزاق به پوست میزبان تزریق میکند؛ این بزاق شامل آنزیمهایی است که نقش مهمی در جلوگیری از لخته شدن خون و کاهش احساس درد ایفا میکند. به این ترتیب، نیش زدن برای میزبان تا حدودی کمتر آزاردهنده میشود و پشه میتواند به آسانی خون را جذب کند.
مراحل فرآیند نیش زدن پشه به صورت کلی به شرح زیر است:
1. جذب بوی بدن: پشهها به وسیله حس بویایی خود، دیاکسید کربن و مواد شیمیایی که در عرق بدن انسانها و حیوانات وجود دارد را شناسایی میکنند.
2. نزدیک شدن به هدف: پس از شناسایی منبع بو، پشه به سمت آن حرکت میکند.
3. استفاده از دهان: پشه دارای ساختاری به نام “استیلته” است که لولهای باریک و تیز میباشد. این استیلته به او اجازه میدهد تا پوست را سوراخ کرده و وارد عمل شود.
4. مکش خون: بعد از اینکه پشه پوست را سوراخ کرد، با استفاده از عضلات خاص خود، خون را از رگهای خونی جذب میکند.
5. تزریق بزاق: در حین فرآیند نیش زدن، پشه مقداری بزاق نیز به محل نیش میافزاید. این بزاق شامل آنزیمهایی است که از لخته شدن خون جلوگیری کرده و مکش آن را تسهیل میکند.
این چرخه باعث میشود که نیش پشه برای انسانها و حیوانات آزاردهنده باشد و ممکن است عوارضی نظیر خارش و التهاب به همراه داشته باشد.
