وضعیت فعلی فیلمنامه‌نویسی در ایران از نگاه حرفهای به شغف، تنها سرشار از عدم اطمینان است. علیرضا محمودی، فیلمنامه‌نویس و منتقد سینما، معتقد است که این حرفه در ایران در شرایطی نامتعادل قرار دارد. او بر این باور است که برپایی رویدادهایی چون استارتاپ فیلمنامه‌نویسی می‌تواند در شناسایی و پرورش استعدادهای نوپا این حوزه موثر باشد.
محمودی در تحلیل شرایط کنونی فیلمنامه‌نویسی در سینمای ایران اظهار می‌دارد: این حرفه به لحاظ شغلی و صنفی، به همرا ه گسترش نواوری‌های روایی و تربیت نیروی‌های کارآزموده دچار بحران است. به عقیده او، فیلمنامه‌نویسی هم‌اکنون در نامناسب‌ترین وضعیت خود در سه دهه اخیر به سر می‌برد. دلیل این مشکل، انتخاب‌های نامناسب در امور تولید و سرمایه‌گذاری است که برخلاف آنچه به نظر می‌رسد، عمل می‌کند.
ارائه بهترین سناریو یا فیلمنامه درنهایت منجر به تولید نخواهد شد، چون پشتیبانی مالی تهیه‌کننده و حضور بازیگران بر اهمیت کار فیلمنامه‌نویس بیشتر از قبل سایه می‌افکند. این وضعیت در تلویزیون، شبکه نمایش خانگی و سینما دیده می‌شود؛ به طوری که فیلمنامه‌نویسان نه تنها برای نوشتن فیلمنامه بلکه برای عبور از مراحل پیش تولید و دستیابی به توافق با سرمایه‌گذاران به کار دعوت می‌شوند. از این رو، بیکاری بسیاری از فیلمنامه‌نویسان و مشغله فراوان برخی مقاطعه کاران، گویای این وضعیت است. در حیطه نوآوری و خلق فیلمنامه‌های تازه نیز، با توجه به نوع تولید فیلم و سریال که یا دولتی - سازمانی هستند یا خصوصی و پیمانکاری، نمی‌توان به ظهور افق‌های نوینی در فیلمنامه‌نویسی امیدوار بود.
نویسنده فیلمنامه «مرگ تدریجی یک رویا» افزوده است: در بهترین حالت، فیلمنامه‌نویسان برای تداوم فعالیت حرفهای خود یا به بازنویسی آثار مضمون‌محور می‌پردازند یا در نقش نویسندگان مکانیکی ظاهر می‌شوند که در صدد بازتولید طرح‌های داستانی فیلم‌های پرفروش قبلی هستند. همچنین، آموزش فیلمنامه‌نویسی در این محیط آشفته تولید و نوشته‌ها نیز زمان بر است.
ساختارهای دانشگاهی به‌مدت سال‌ها تنها فارغ‌التحصیلانی را تربیت کرده‌اند که مدارک غیرکاربردی دارند و آموزش‌های غیررسمی نیز همواره در حال بازتولید این تصور اشتباه‌اند که فیلمنامه‌نویسی به نوعی خارج از دنیای تولید معنی پیدا می‌کند. به‌واقع، امروزه بخش آسیب‌دیده فیلمنامه‌نویسی در تولید فیلم و سریال‌های فارسی می‌باشد. وی در ادامه، در پاسخ به این سوال که بهترین راه برای جذب و معرفی استعدادهای این حوزه چیست، توضیح می‌دهد: اگر استودیوهای تولید، براساس دخل و خرج واقعی تولید و نمایش فعالیت کنند و به تولید سالیانه فیلم و سریال برای اکران در سینما و بسترهای آنلاین متعهد باشند، در این صورت نویسندگان از هر گوشه‌ای که باشند، شناسایی خواهند شد.