طبق گزارشی از خبرآنلاین، تحلیلگران و کاربران سوری تأکید بر این دارند که پرونده سویدا به عنوان آخرین مورد باقیمانده در کشور، ارتباطی عمیق و کامل به بازیگران منطقهای، بهویژه اسرائیل، دارد و به همین دلیل پیچیدهترین وضعیت سیاسی و میدانی در حال حاضر به شمار میرود.
به نقل از الجزیره، فعالان سیاسی با مقایسه وضعیت «قسد» و گروههای مسلح در جنوب سوریه اشاره کردند که در ابتدا نیروهای تحت فرمان مظلوم عبدی خواستار ایجاد حکومتی خودگردان در شمال و شرق کشور بودند، اما در نهایت به ادغام کامل در ساختارهای دولتی تن دادند. بهطوری که مدیریت خدمات شهری و امنیت عمومی در حسکه به نیروهای محلی این منطقه واگذار گردید. کارشناسان این رویکرد را سقف واقعی و منطقی برای تمامی گروههای غیردولتی میدانند و بر این نکته تأکید دارند که طرحهایی نظیر ایجاد کشور باشان (سرزمینی ادعایی برای دروزیها در سوریه) چیزی جز رویاپردازی و نادیده گرفتن واقعیتهای جغرافیایی و سیاسی سوریه نیست.
الجزیره مقالهای را منتشر کرده و در آن مینویسد که حکمت الهجری، یکی از رهبران دروزیها در السویدا در حرکت به سمت افراط در نبردی بیحاصل گرفتار شده است. او با وابسته کردن سرنوشت این جریان به حمایتهای خارجی، راه خروج از این سردرگمی را به شدت دشوار ساخته است. سؤال اساسی این است که اگر تلآویو به این نتیجه برسد که انجام توافقی مستقیم با دمشق در مورد امنیت مرزها از حمایت از گروههای محلی سودآورتر است، ارزش کارت بازی سویدا کاهش خواهد یافت و آن جریان از یک بازیگر مهم به ابزاری در میز مذاکرات تبدیل خواهد شد.
الجزیره همچنین به انحلال «قسد» اشاره کرده و تصریح میکند که با پیوستن نیروهای کُرد به نهادهای رسمی، پروژه تجزیه در سوریه شکست خورده و تنها راه منطقی برای سایر گروههای مسلح، تحویل سلاح و پیوستن به روند ملی خواهد بود.
نیروهای قسد پیش از ادغام، بر نزدیک به یکسوم خاک سوریه (تقریباً ۶۰ هزار کیلومتر مربع) تسلط داشتند، در حالی که شبهنظامیان تحت فرمان الهجری تنها بر ناحیهای از استان السویداء (حدود ۲ هزار کیلومتر مربع) تسلط دارند. این مقایسه عددی حاکی از تفاوتی ۳۰ برابری در ابعاد این دو پروژه و عدم وجود وزن ژئوپلیتیکی برای ادامه تقابل با حکومت مرکزی است.
۴۲/۴۲