مطالعه‌ای تازه نشان می‌دهد که افراد میانسالی که دارای چربی شکمی زیادی در اطراف اندام‌های داخلی خویش هستند، در سنین بالا با خطر بالاتری برای ابتلا به بیماری آلزایمر مواجه‌اند.
به گزارش مدیسن نت، یافته‌های اخیر حاکی از آن است که این چربی داخلی شکم، معروف به چربی احشایی، ممکن است با تغییرات مغزی تا ۱۵ سال قبل از مشاهده نخستین نشانه‌های آلزایمر مرتبط باشد.
در این تحقیق، محققان اسکن مغز ۵۴ نفر در سنین ۴۰ تا ۶۰ سال را که دارای مقادیر متفاوتی از چربی شکمی، BMI، چاقی و میزان مقاومت به انسولین بودند، مورد بررسی قرار دادند.
این اسکن‌ها به بررسی ابعاد مغز افراد و همچنین سطوح آمیلوئید بتا و پروتئین‌های تاو، که پیشتر با بیماری آلزایمر در ارتباط بوده‌اند، پرداختند.
دکتر مهسا دولتشاهی، محقق ارشد از دانشگاه واشنگتن، اظهار کرده است: «با اینکه تحقیقات قبلی ارتباط بین BMI و آتروفی مغز یا افزایش خطر زوال عقل را نشان داده‌اند، اما هیچ‌یک از این مطالعات پیشین نوع خاصی از چربی را با پروتئین‌های واقعی بیماری آلزایمر در افراد با شناخت عادی مرتبط نکرده‌اند.»
محققان متوجه شدند که افرادی که نسبت به چربی زیر پوستشان چربی احشایی بیشتری دارند، دارای سطوح بالاتری از آمیلوئید در ناحیه قشر پراکونئوس هستند؛ ناحیه‌ای که به‌طور اولیه در بیماری آلزایمر آسیب می‌بیند.
طبق گفته محققان، این ارتباط در مردان نسبت به زنان شدیدتر است و اندازه‌گیری چربی احشایی بیشتر همچنین با افزایش التهاب در مغز در ارتباط بوده است.
دولتشاهی تصریح کرد: «ترشحات التهابی ناشی از چربی احشایی، برخلاف اثرات بالقوه حفاظتی چربی زیر جلدی، ممکن است موجب التهاب در مغز شود که یکی از عوامل اصلی در ابتلا به بیماری آلزایمر به شمار می‌رود.»
این نتایج می‌تواند به پزشکان در شناسایی و درمان افراد در معرض خطر آلزایمر یاری رساند.