بمب‌افکن B-۵۲ به عمر تقریبی نیم قرن خدمت خود پا گذاشته است؛ با این حال باید گفت که این پرنده جنگی همواره تحت فرآیند مداوم به‌روزرسانی قرار داشته است و تمامی سیستم‌های آن، از جمله تجهیزات اویونیک، نیروی محرکه، و مهمات، در طول این سال‌ها مورد بهبود و ارتقاء قرار گرفته‌اند.
در حال حاضر آخرین به‌روزرسانی مورد انتظار برای مدل B-۵۲J در دست اقدام است و این بمب‌افکن قرار است با موتور جدید رولز رویس F-۱۳۰ مجهز شود؛ این تغییر بهبودهایی در مصرف سوخت این ماشین جنگی به همراه خواهد داشت و همچنین کمک خواهد کرد تا سطح مقطع راداری بدنه هواپیما (RCS) کاهش یابد. هرچند که B-۵۲ هرگز به عنوان یک بمب‌افکن رادارگریز طراحی نشده است، اما موتور جدید می‌تواند قابلیت شناسایی آن توسط جنگنده‌های دشمن را کاهش دهد.
در نهایت، توانمندی یک بمب‌افکن به وسیله تسلیحات قابل حمل آن سنجیده می‌شود. عمر طولانی B-۵۲ تا حد زیادی به واسطه بار مهمات وسیع آن است. این بمب‌افکن قادر است ۳۱۷۵۱ کیلوگرم مهمات مختلف از جمله بمب‌ها، مین‌ها و موشک‌ها را جابجا کند.
به غیر از تسلیحات مرسوم، مدل B-۵۲J توانایی حمل مهمات هسته‌ای، به ویژه موشک هسته‌ای AGM-۶۹ را نیز دارد. این قابلیت حمل تسلیحات هسته‌ای به B-۵۲ عملکردی متنوع‌تر می‌بخشد.
اما یک مسئله جدی وجود دارد و آن اینکه آزمایش پرواز برای مدل B-۵۲J با موتور جدید قرار نیست تا سال ۲۰۲۸ آغاز شود. انتظار می‌رود که بدنه این بمب‌افکن تا سال ۲۰۳۳ به حالت عملیاتی درآید و در حالی که تأمین آماده به‌کاری ناوگان B-۵۲ به یک نگرانی تبدیل شده و ممکن است شکاف‌هایی در دسترسی به این بمب‌افکن‌ها ایجاد کند، نیروی هوایی گزینه‌های چندانی برای جایگزینی B-۵۲J در دست ندارد.
منبع: nationalinterest