مشکل ریزش مو صرفاً ناشی از افزایش سن نیست؛ بلکه عوامل متعددی نظیر وراثت، تغییرات هورمونی، داروهای مصرفی و نحوه زندگی می‌توانند بر این موضوع تأثیرگذار باشند. یکی از عواملی که غالباً کمتر به آن توجه می‌شود، بیماری‌های خودایمنی هستند که می‌توانند به ریزش مو منجر شوند.
در ادامه به معرفی بیماری‌های خودایمنی مشهور و تأثیرگذار بر ریزش مو خواهیم پرداخت.
آلوپسی آره‌آتا
آلوپسی آره‌آتا به‌عنوان شایع‌ترین بیماری خودایمنی که با ریزش مو مرتبط است، حدود ۱۴۷ میلیون نفر در سرتاسر جهان را درگیر خود کرده است. این بیماری به‌صورت ریزش موی تکه‌تکه شناخته می‌شود و در شرایط شدید می‌تواند منجر به ریزش کامل مو روی سر و حتی در سراسر بدن گردد.
متأسفانه، درمان مؤثری برای آلوپسی آره‌آتا تأیید نشده، اما تجویز کورتیکواستروئیدها به‌صورت تزریق به پوست سر یا سایر نواحی توسط پزشک متخصص می‌تواند به بهبود این وضعیت کمک کند.
لوپوس
لوپوس می‌تواند به سیستم‌ها و اعضای مختلف بدن آسیب برساند و علائمی متنوعی از جمله خستگی، سردرد، درد مفاصل، کم‌خونی، لخته شدن غیرطبیعی خون و ریزش مو ایجاد کند.
ریزش مو در این حالت زمانی روی می‌دهد که آنتی‌بادی‌هایی که توسط بدن تولید می‌شوند، به فولیکول‌های مو وارد شده و موجب می‌شوند که موها به‌صورت غیرطبیعی از بین بروند. در دوره‌های بهبودی معمولاً موها دوباره رشد می‌کنند، اما اگر آسیب جدی به فولیکول‌ها وارد شود، فرد ممکن است به ریزش موی دائمی دچار گردد.
بیماری هاشیموتو
هاشیموتو به‌عنوان یکی از دلایل اصلی کم‌کاری تیروئید شناخته می‌شود و باعث التهاب غده تیروئید می‌شود، که این امر عملکرد آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری می‌تواند منجر به نازک شدن موها یا ریزش زیاد آنها گردد، همچنین ممکن است بیمار در هنگام استحمام کاهش چشمگیری در حجم موهای خود مشاهده کند.
تغییر در بافت مو (از قبیل خشکی، زبری یا گره‌خوردگی) نیز از ویژگی‌های بیماری هاشیموتو به شمار می‌رود. این ریزش مو تا زمانی که سطح هورمون‌های تیروئید با کمک داروها یا روش‌های دیگری به حالت طبیعی نرسد، ادامه خواهد داشت.
پسوریازیس
پسوریازیس نیز از جمله بیماری‌های خودایمنی است که معمولاً نشانه‌هایی در مناطق آرنج‌ها، زانوها و بندهای انگشتان بروز می‌دهد، اما ممکن است بر پوست سر نیز تأثیر بگذارد. علائم این بیماری در پوست سر می‌تواند شدید بوده و منجر به پوسته‌ریزی، قرمزی و گاهی احساس خارش در این ناحیه شود.
اگرچه پسوریازیس به‌ندرت موجب ریزش موهای شدید می‌شود، اما می‌تواند به تغییر قطر موها و آسیب‌پذیری آنها منجر گردد.
بیماری کرون و بیماری التهابی روده
شخصیت‌های دارای بیماری‌های خودایمنی در معرض ابتلا به بیماری کرون (نوعی التهاب در روده‌ها) قرار دارند، که همین امر می‌تواند منجر به ریزش موها شود.
درمان‌های مناسب برای بیماری کرون عموماً شامل مصرف دارو، انجام جراحی و انجام تغییرات تغذیه‌ای برای کنترل التهاب، بهبود وضعیت کمبودهای تغذیه‌ای و کاهش علائم می‌شود. داروها معمولاً به کاهش التهاب کمک کرده و توجه ویژه‌ای به اصلاحات تغذیه‌ای دارند. در برخی موارد نیز لیزردرمانی، داروهای تجویزی و PRP ممکن است ضروری باشند.