مطالعات تازهای که انجام شده، نشان میدهد که گرمای جهانی منجر به این خواهد شد که بخشهای وسیعتری از سیاره زمین در معرض خطر آتشسوزیهای جنگلی قرار بگیرند و به احتمال زیاد سالانه حدود ۱۲ هزار نفر به تعداد افرادی که بهدلیل استنشاق دود ناشی از این آتشسوزیها جان خود را از دست میدهند، افزوده خواهد شد.
یک مطالعه مدلسازیشده مشخص کرده که افزایش دما بهویژه خطر مرگ ناشی از دود آتشسوزی را در استرالیا، آمریکای جنوبی، قاره اروپا و جنگلهای شمالی آسیا افزایش میدهد.
یک تحقیق متفاوت نیز نشان داده که میان سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹، تغییرات اقلیمی زمین، دچار افزایش تقریباً ۱۶ درصدی در مساحت سوختهشده گردیده، در حالی که برخی از اقدامات انسانی نظیر پاکسازی جنگلها و دشتها برای کلنگزنی یا کشتورزی، مساحت سوختهشده را ۱۹ درصد کاهش داده است.
هر دو تحقیق منتشرشده در نشریه Nature Climate Change به بررسی تأثیرات افزودن گازهای گلخانهای به جو زمین بر حوادث آتشسوزی پرداخته و آن را از بروز مشکلاتی دیگر نظیر پاکسازی زمین متمایز کردهاند.
بر این اساس، تخمینزده میشود که در دهه ۲۰۱۰ حدود ۱۰۰ هزار نفر بهدلیل استنشاق دود آتشسوزی که شامل ذرات ریز به نام PM۲.۵ است که قابلیت نفوذ به ریهها و جریان خون را دارد، جان خود را از دست دادهاند.
به گزارش روزنامه «گاردین»، در عین حال پروفسور «هیلاری بامبریک»، مدیر مرکز ملی اپیدمیولوژی و سلامت جمعیت در دانشگاه ملی استرالیا اشاره کرده است که میلیونها نفر در این کشور بهویژه در زمان آتشسوزیهای شدید تابستانی سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ با سطوح خطرناک و طولانی از آلودگی ناشی از دود مواجه شدهاند.
بامبریک با این حال که در این مطالعه حضور نداشت، اظهار داشت: این وضعیت منجر به فوت صدها نفر در آن زمان شده و احتمالاً عواقب بهداشتی طولانی مدتی برای دیگران زمین خواهد گذاشت.
تغییرات اقلیمی به عنوان اصلیترین عامل افزایش آتشسوزیها شناخته میشود؛ بهطوری که در حال حاضر امکان وقوع موجهای شدید گرما پنج برابر بیشتر از ۱۵۰ سال پیش است و انتظار میرود با گرمتر شدن زمین، وقوع این پدیدهها افزایش یابد. افزایش دما موجب خشکی جنگلها و طبیعت میگردد و بدین ترتیب، شرایط مطلوبی برای بروز آتشسوزیهای شدید و مکرر فراهم میآورد. این امر از یک سو، باعث انتشار بیشتر دیاکسید کربن و تشدید تغییرات اقلیمی میشود و از سوی دیگر، وقوع آتشسوزیهای بیشتر را تسریع میکند.
کارشناسان بیان میکنند که برای کاهش وقوع آتشسوزیها به طور مؤثر، نیاز به کاهش چشمگیر گازهای گلخانهای وجود دارد. همچنین فعالیتهای انسانی در جنگلها و محیطهای اطراف آنها، حساسیت را نسبت به آتشسوزیها افزایش میدهد و بر از بین رفتن پوشش درختان در نواحی استوایی تأثیر مستقیمی دارد.
برای بالا بردن تابآوری جنگلها، جلوگیری از جنگلزدایی و تخریب آنها بهمنظور ممانعت از وقوع آتشسوزیهای آینده، یک امر حیاتی محسوب میشود.
