اثر خاکشیر در ارتقای کارکرد کبد

، این گیاه با نام علمی “Descurainia sophia” شناخته شده و به خانواده «براسیکاسه» تعلق دارد. خاکشیر از دیرباز به عنوان یکی از مؤلفه‌های درمان‌های خانگی در سیستم‌های مختلف پزشکی مثل چین، هند و ایران به کار رفته است.

به طور معمول، دانه‌های خاکشیر به عنوان روشی برای درمان یبوست و کاهش علائم آسم و سرفه‌های شدید استفاده می‌شوند؛ افزون بر این، گل و برگ این گیاه به عنوان منبعی غنی از ویتامین C مورد توجه قرار دارند. تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف عصاره دانه‌های خاکشیر منجر به بهبود سطح آنزیم‌های کبدی از جمله ALT، AST و ALP می‌شود. علاوه بر این، کاهش سطح «بیلی‌روبین تام» و نیز کاهش میزان «مالون دی‌آلدئید» “MDA” به عنوان معیاری از التهاب داخلی و صعوبت اکسیداتیو در بیماران دچار آسیب‌های کبدی مشاهده شده است.

بر اساس اعلام دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، به خاطر وجود اختلالات کبدی نظیر کبد چرب که با افزایش و اختلال در آنزیم‌های کبدی همراه است، ممکن است استفاده از خاکشیر در روند کنترل التهاب ناشی از کبد چرب مؤثر باشد. لازم به ذکر است که برای استفاده به این منظور، خاکشیر نباید به صورت شربت‌های شیرین و قندی مصرف شود؛ زیرا دریافت زیاد قندهای ساده و شیرینی‌جات مانند شربت‌های فروکتوز یکی از عوامل اصلی ایجاد و تشدید کبد چرب محسوب می‌شود.

استفاده از خاکشیر می‌تواند به عنوان یک جزء از طب مکمل در کنار درمان‌های اصلی، به بهبود التهاب کبدی و وضعیت کبد چرب کمک نماید.