طبق گزارش پارسینه و موجودی که به آن اشاره شده، تاکین (Budorcas taxicolor) نام دارد و شامل چهار زیرگونه بوتان میشود: تاکین معمولی (B. taxicolor whitei)، تاکین طلایی (B. taxicolor bedfordi)، میشمی تاکین (B. taxicolor taxicolor) و سیچوان تاکین (B. taxicolor tibetana). این حیوانات در مناطق کوهستانی و جنگلی آسیا زندگی میکنند، گستره زیست آنها به بوتان، میانمار، شمال هند و نواحی مرکزی و جنوبی چین و تبت میرسد.
تاکینها به طور عمده از پوشش گیاهی فصلی، به ویژه برگها و علفها تغذیه میکنند، اما در فصل زمستان که علفهای مورد علاقهشان کمیاب میشوند، به مصرف شاخههای نرم روی میآورند.
این موجودات شگفتانگیز
تاکینها به عنوان گاوهایی با فرم ظاهری غیرمعمول شناخته میشوند و در میان خویشاوندان گاو، گوسفند، بز و دیگر پستانداران سم پا قرار میگیرند. آنها دارای بینیهایی شبیه به گوزن و پاهایی کوتاه هستند که توان تحمل وزن بزرگ و چاق بدنشان را دارند. هر دو جنس این حیوانات دارای شاخهایی مشابه شاخ گاوهای وحشی بوده که به سمت بالا خم میشوند و از تاج سرشان بیرون آمده است.
پوشش پشمالو و بدبوی آنها بسته به زیرگونه از قهوهای خاکستری تا قرمز یا شکلاتی تغییر میکند. شاید یکی از جالبترین ویژگیها، رنگ طلایی پوست تاکین طلایی باشد که به وضوح نمادی از نامش است. به نظر میرسد که این نوع تاکین ممکن است الهامدهنده داستانهای پشم طلایی در اساطیر یونان بوده باشد. به عنوان نمونه، در یکی از این افسانهها گفته شده که جیسون ماجراجو برای به دست آوردن پشم گوسفند طلایی که از قوچ بالدار زئوس جدا شده بود، اعزام میشود تا تاج و تختی را که از پدرش سلب شده، بازپس گیرد.
تاکینها در ارتفاعات کوهستانی آسیا زندگی کرده و برای جستجوی غذا از دامنهها بالا و پایین میروند. سمهای خاص آنها که به شکل شکافته طراحی شدهاند، به آنها این امکان را میدهد که به راحتی از زمینهای شیبدار و صخرهای عبور کنند.
