ایسنا/کرمانشاه یک متخصص روانشناسی با اشاره به اینکه دانشآموزان کلاس اول در مرحلهی گذر از دوران “خودمحوری” قرار دارند، تصریح کرد: در این راستا پیشنهاد میشود که والدین و معلمان ملایمت بیشتری را در پیش گرفته و حداقل در دوز نخست مدرسه فشار زیادی به آنها وارد نکنند.
عظیم عظیمی ، دربارهی حساسیتهای خاص کودکان کلاس اولی توضیح داد که بچههایی که پیش از این دورهی پیشدبستانی را گذراندهاند معمولاً با مشکلات کمتری در شروع مدرسه مواجه هستند، اما برای کودکانی که به پیشدبستانی نرفتهاند، نیاز به توجه و حساسیت بالاتری احساس میشود.
او افزود: کودکان در سنین شش تا هفت سالگی در حال خروج از دوره “خودمحوری” هستند، به همین خاطر رفتار ملایم و دوستانه با آنها ضروری است تا به تدریج قادر به برقراری ارتباطات بهتر و بیشتری با دیگران شوند.
عظیمی همچنین پیشنهاد کرد که حداقل تا پایان ماه اول مدرسه، نه والدین و نه معلمان نباید در انجام تکالیف به بچههای کلاس اولی سختگیری کنند و اجازه دهند آنها با آرامش بیشتری با محیط مدرسه آشنا شوند.
این روانشناس متذکر شد که پیش از آغاز سال تحصیلی، بهتر است والدین فرزندان خود را به مکان مدرسه ببرند تا آنها با فضای مدرسه آشنایی بیشتری پیدا کنند.
عظیمی خاطرنشان کرد که همچنین خانوادهها، بهویژه خواهران و برادران بزرگتر، میتوانند از خاطرات خوشایند مدرسه برای کلاس اولیها بگویند تا اضطراب و از میزان نگرانی آنها درخصوص مدرسه کاسته شود.
این کارشناس روانشناسی بر اهمیت همراهی والدین در روز اول مدرسه تاکید کرد و گفت: بهتر است که والدین در روزهای ابتدایی کلاسها در محیط مدرسه حضور داشته باشند تا اضطراب دانشآموزان از جدایی کاهش یابد.
او افزود: این همراهی بهخصوص برای کودکانی که اضطراب بیشتری دارند از اهمیت بالایی برخوردار است و اگر این احساس نگرانی و اضطراب برای بیش از چند روز ادامه یابد، بهتر است از مشاوره یک روانشناس کودک بهرهمند شوند.
عظیمی یادآور شد که تهیه لوازمالتحریر جذاب برای کودکان میتواند به عنوان یک محرک مثبت برای آنها عمل کرده و ترس و اضطراب آنها از رفتن به مدرسه را کاهش دهد، اما والدین باید توجه داشته باشند که این لوازم التحریر شامل تصاویر نامناسبی نباشد که ممکن است منجر به بلوغ زودرس در کودکان شود.
از سوی دیگر، او توصیه کرد که والدین کودکان خود را در مدارس متناسب با سطح زندگیشان ثبتنام کنند، زیرا دانشآموزان به احتمال زیاد سطح زندگی و امکانات خود را با همکلاسیهای خود مقایسه کرده و در صورت تفاوت، ممکن است احساس تحقیر، کمبود و سرخوردگی نمایند.
