به بهانه درخواست مبینا نعمت زاده از رئیس جمهور
عصر ایران ؛ مصطفی داننده – مبینا نعمتزاده، که افتخار کسب مدال برنز بازیهای المپیک پاریس را دارد، از رئیسجمهور تقاضا کرده است که اجازه ورودش به دانشگاه تهران بدون کنکور داده شود. او به طور ویژه تمایل دارد در رشته پزشکی تحصیل کند و آرزویش تبدیل شدن به یک پزشک تکواندوکار است.
مبینا عزیز، قهرمان ملی ماست و اقدامش در این زمینه شایسته تقدیر است. کسب مدال برنز در رقابتهای المپیک، به ویژه برای بانوان، به طرز قابل توجهای دشوار و ارزشمند است و تمام جامعه به او افتخار میکند. ما از دولت محترم میخواهیم تا جوایز مالی مناسبی را برای او در نظر بگیرد و حتی تاکید میکنیم که این پاداشها میتواند افزایش یابد تا ورزشکاران بدون هیچ دغدغهای به تمرینات و مسابقات خود بپردازند.
با این حال، درخواست او برای ورود به دانشگاه تهران بدون کنکور نوعی تبعیض است، خواه ما این را بپذیریم یا خیر. هرچند مبینا دلتنگ تحصیل است، اما فراموش نکند که بسیاری از دانشجویان موفق دانشگاه تهران، به ویژه در رشته پزشکی، نیز از برخی علاقههای خود به خاطر تحصیل گذشتهاند. شاید یکی از آنها، اگر شانس شرکت در کنکور را داشت، اکنون یک ورزشکار برجسته بود.
آیا شما میپذیرید که یک دانشجوی پزشکی به دلیل نبوغ و موفقیتهای تحصیلیاش، میتواند به تیم ملی تکواندو بپیوندد؟ هر فرد راه زندگی خود را انتخاب می کند؛ برخی تحصیل را به ورزش ترجیح میدهند و برخی دیگر تمام تلاششان را برای رسیدن به موفقیتهای ورزشی انجام میدهند. اما نمیتوان به صرف رسیدن به علایق شخصی، به دنبال نابرابری بود.
شاید خانم نعمتزاده از این موضوع آگاه باشد که تحصیل در رشته پزشکی به معنای فدا کردن زندگی اجتماعی است؛ یعنی شب و روز غرق در مطالعه. آیا واقعاً ممکن است که همزمان بهطور حرفهای ورزش کرد و درسی که نیازمند تعهد و سرمایهگذاری بسیاری است، باکیفیت بالا گذراند؟ به صراحت میگویم، این امر غیرممکن است.
مبینا نعمتزاده این قابلیت را دارد که دکتر موفقی شود؛ اما این امر میتواند در رشتههایی مثل تربیت بدنی محقق شود و هیچ اعتراضی از سوی دیگران برنخواهد انگیخت، چرا که در پی ایجاد نابرابری یا به بیان بهتر، رانت نیست.
شاید عدهای بگویند، چرا اینقدر بدبین هستید؟ باید گفت، کسانی که با بهرهگیری از سهمیههای مختلف در حال پیگیری تحصیلات پزشکی هستند، نیز در حال انجام یک اشتباه هستند. امید دارم که دولت مسعود پزشکیان به مسئله حضور دانشجویان با سهمیه در دانشگاههای برتر کشور خاتمه دهد. رشتههایی مانند پزشکی باید برای آن دسته از دانشجویانی در دسترس باشد که به آن اشتیاق دارند و برای رسیدن به آن رشته، تلاش کردهاند.
خانم نعمتزاده برای رسیدن به مدال برنز المپیک تلاش کرده است و بعید است که انتظار داشته باشد که بدون زحمت به دانشگاه راه یابد. اگر او به پزشکی شوق دارد، میتواند پس از پایان دوره فعالیت ورزشی خود، در کنکور شرکت کند و در آینده به یک پزشک تبدیل شود.
از طرفی، نباید فراموش کنیم که سید محمد خاتمی، رئیسجمهور پیشین ایران، به درخواست علیرضا دبیر برای ورود به دانشگاه بدون کنکور جواب مثبت داد، در زمانی که رقابت برای ورود به دانشگاههای معتبر کشور به مراتب سختتر از رقابتهای المپیک بود. دبیر نیز در رشته مدیریت بازرگانی درس خواند.
رئیسجمهور پزشکیان هنوز پاسخی به این درخواست داده نشده است. امیدوارم او که خود پزشکی باتجربه است، شرایط تحصیل خانم نعمتزاده را در رشته تربیت بدنی مهیا سازد تا دانشجویان رشته پزشکی احساس تبعیض نکنند و همچنین خود مبینا بتواند به خوبی به تحصیل و ورزش ادامه دهد.
بدیهی است که با ورود مبینا به عنوان دانشجوی رشته پزشکی در دانشگاه، ممکن است دیگر دانشجویان به وی با نگاهی منفی بنگرند، مانند کسی که بدون انتظار، 10 نان دریافت کند.
فراموش نکنیم که کوچکترین نابرابریها میتواند بر کسانی که برای آینده خود نقشهکشی کردهاند، ضربهای بزرگ وارد کند.
بار دیگر تأکید میکنیم که مبینا نعمتزاده و امثال او، مایه افتخار ایران هستند و باید برای رشد و موفقیت آنها در عرصه ورزش حمایت کنیم. امیدواریم به زودی شاهد موفقیتهای بیشتر او در سطح جهانی در تکواندو باشیم.
