آلرژی در فصل بهار شایع است و با عطسههای مکرر و پشتسرهم، آبریزش یا گرفتگی بینی، خارش بینی، گلو، سقف دهان یا گوشها، چشمهای قرمز، اشکی و سوزناک (التهاب ملتحمه آلرژیک)، احساس فشار در سینوسها یا سردرد، خستگی، گاهی سرفه یا خسخس سینه همراه است.
آلرژی فصلی (رینیت آلرژیک فصلی) زمانی رخ میدهد که سیستم ایمنی بدن نسبت به گردههای گیاهان واکنشی بیشازحد نشان میدهد. این گردهها از درختان، علفها و علفهای هرز در هوا پخش میشوند و با ورود به بینی، چشم یا گلو، بدن را وادار به ترشح هیستامین و سایر مواد التهابی میکنند.
نتیجه این واکنش عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم و مجموعهای از علائم آزاردهنده است که گاهی هفتهها ادامه پیدا میکند. آلرژی، بیشتر در فصل بهار به سبب گرده گیاهان و در تابستان و پاییز به سبب گرده علفها رخ میدهد. تغییرات آبوهوایی سبب طولانیتر شدن فصل گردهافشانی و افزایش شدت آن میشود؛ بنابراین بسیاری از افراد مدت بیشتری در سال علائم را تجربه میکنند.
عطسههای مکرر و پشتسر هم، آبریزش یا گرفتگی بینی، خارش بینی، گلو، سقف دهان یا گوشها، چشمهای قرمز، اشکی و سوزناک (التهاب ملتحمه آلرژیک)، احساس فشار در سینوسها یا سردرد، خستگی، گاهی سرفه یا خسخس سینه (بهویژه در افراد مبتلا به آسم) علائم شایع آلرژی فصلی محسوب میشوند. تفاوت آلرژی و سرماخوردگی این است که آلرژی به طور معمول تب ندارد و بیش از ۱۰ روز طول میکشد.
بنابر اعلام دفتر آموزش و ارتقاء سلامت وزارت بهداشت؛ کاهش تماس با گرده، کمتر بیرون رفتن در روزهای خشک و بادی، بستن پنجرهها و استفاده از کولر با فیلتر مناسب، تعویض لباسها و دوشگرفتن پس از بازگشت به خانه، خشککردن لباسها در داخل خانه، محدودکردن چمنزنی و باغبانی، راههای علمی کنترل و پیشگیری از آلرژی فصلی است. همچنین بهترین زمان خروج از خانه در فصل بهار، پس از بارش باران است؛ چرا که گردهها شسته میشوند.