پژوهشگران برآورد کردهاند که افزایش هر یک درجه سانتیگراد در دمای زمین، به کاهش ۱۲ درصدی تولید ناخالص داخلی جهانی (GDP) منجر میشود. از آغاز عصر صنعتی، دما به بیش از یک درجه سانتیگراد افزایش یافته و بسیاری از کارشناسان پیشبینی میکنند که سوزاندن مداوم سوختهای فسیلی ممکن است تا پایان این قرن دما را سه درجه سانتیگراد افزایش دهد.
پیامدهای فاجعهبار سفرهای تغییرات اقلیمی
آمارهای تازه نشان میدهند که افزایش دما به میزان سه درجه سانتیگراد میتواند منجر به کاهش شدید تأمین منابع، سرمایهگذاری و مصرف شود، بهطوریکه این افت تا سال ۲۱۰۰ به بیش از ۵۰ درصد خواهد رسید. این خسارت اقتصادی آنقدر جدی است که میتوان آن را با آسیبهای اقتصادی ناشی از جنگ داخلی و دائم مقایسه کرد.
تغییرات آبوهوایی به طور جدی ممکن است زندگی میلیاردها نفر در سراسر دنیا را تحت تاثیر قرار دهد و به فقر شدید منجر شود. آدرین بلال، یکی از اقتصاددانان دانشگاه هاروارد، اظهار میدارد: «هر چند ممکن است رشد اقتصادی ادامه داشته باشد، اما احتمالاً تا پایان قرن، مردم بهطور متوسط ۵۰ درصد فقیرتر خواهند شد. همچنین قدرت خرید آنها ۳۷ درصد کاهش یافته و این وضع بهطور پیوسته وخیمتر خواهد شد.»
نسبت دادن تأثیرات تغییرات اقلیمی با جنگ
بلال برای بیان شدت این خسارت اقتصادی، آن را با آثار اقتصادی ناشی از جنگ داخلی و درازمدت مقایسه میکند و میافزاید: «هر چند ممکن است شاهد رشد اقتصادی باشیم، اما این رشد به هیچوجه به اندازهای که بدون وجود تغییرات آبوهوایی اتفاق میافتاد نخواهد بود. با این حال باید در نظر داشته باشیم که تمرکز ما فقط بر روی تولید ناخالص داخلی و مصرف قرار دارد و درد و رنج و مرگ ناشی از جنگ را نادیده میگیریم. از لحاظ اقتصادی، تغییرات آبوهوایی همانند یک جنگ تمامعیار عمل میکند.»
مقالهای که توسط گاردین مورد بررسی قرار گرفته است، برآورد بسیار بالاتری از خسارات اقتصادی نسبت به تحقیقات پیشین ارائه میدهد و به محاسبه هزینه اجتماعی کربن میپردازد. برای هر تن از انتشار کربن اضافی، هزینه خسارت وارده ۱۰۵۶ دلار است. این مقدار در مقایسه با برآورد آژانس حفاظت از محیطزیست آمریکا (EPA) که آن را حدود ۱۹۰ دلار در هر تن برآورد کرده، تفاوت چشمگیری دارد. این مقاله بهجای تمرکز بر یک کشور خاص، رویکردی جهانی به تأثیرات ناشی از تغییرات آبوهوایی دارد.
ضررهای اقتصادی ناشی از تغییرات آبوهوایی در ایالات متحده
یکی از نتایج مهم این تحقیق این است که اثرات اقتصادی تغییرات آبوهوایی بهطرز شگفتانگیزی در سرتاسر جهان یکنواخت خواهد بود. به همین دلیل حتی کشورهای ثروتمند مانند ایالات متحده نیز از زیانهای اقتصادی چشمگیری رنج خواهند برد.
بلال اشاره میکند: «این واقعیت باید کشورهای ثروتمند را به ترغیب بیشتر برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای و مقابله با گرمایش کره زمین وا دارد، زیرا این مسائل به وضوح به نفع منافع اقتصادی آنها است.»
این مقاله نشان میدهد که حتی در صورت کاهش شدید انتشار گازهای گلخانهای، تغییرات آبوهوایی همچنان هزینههای اقتصادی معتنابهی را به بار خواهد آورد. حتی اگر گرمایش جهانی تا پایان قرن تنها به اندکی بیش از ۱.۵ درجه سانتیگراد محدود گردد، بازهم ۱۵ درصد از تولید ناخالص داخلی از بین خواهد رفت.
بلال میافزاید: «در حالی که ممکن است اقتصاد به رشد خود ادامه دهد، اما این رشد به دلیل تغییرات آبوهوایی کمتر خواهد بود.»
هزینههای سنگین تغییرات آبوهوایی
آمارهای جدید نشان میدهند که درآمد متوسط افراد در طول ۲۶ سال آینده به میزان ۲۰ درصد کاهش خواهد یافت. همچنین تغییرات آبوهوایی هر سال به زیان ۳۸ تریلیون دلاری منجر خواهد شد. هزینه گذار از سوختهای فسیلی و مهار پیامدهای تغییرات آبوهوایی اگرچه ناچیز نیست، اما در مقایسه با هزینههای ایجاد شده توسط خود تغییرات آبوهوایی، قابل توجه نمیباشد.
این تحقیقات زنگ خطری است برای رهبران جهانی که باید جهت جلوگیری از بروز یک فاجعه آبوهوایی، به اقدامات فوری پرداخته و تصمیمات مناسبی اتخاذ کنند. تغییر به سمت انرژیهای تجدیدپذیر و سرمایهگذاری در انطباق با شرایط آبوهوایی امری ضروری است. زمان برای جلوگیری از بدترین پیامدهای تغییرات آبوهوایی به سرعت در حال پایان است.
