۰۸:۲۵ – ۰۲ شهريور ۱۴۰۳
اخترشناسان به تازگی با یک جرم آسمانی اسرارآمیز مواجه شده‌اند که با سرعتی فوق‌العاده در حال ترک کهکشان راه شیری است. حالا دانشمندان درباره علت این فرار از محل زندگی ستارگان ما سؤالاتی را مطرح کرده‌اند.
گزارش منتشر شده در مجله Astrophysical Journal Letters به این موضوع پرداخته است.
نقطه‌ای پر نور در یک سری تصاویر به‌طور مداوم در حال تغییر موقعیت است و نشان‌دهنده چیزی است که با سرعت زیادی در حرکت است. به تازگی مشخص شده است که این جرم آسمانی با سرعتی معادل ۱.۶ میلیون کیلومتر در ساعت یا ۴۴۰ کیلومتر در ثانیه در حال پرواز است.
قابل ذکر است که تمامی اجرام موجود در کهکشان راه شیری به دور مرکز آن می‌چرخند. سرعت چرخش این اجرام به فاصله آن‌ها از مرکز کهکشان وابسته است. به عنوان مثال، خورشید با سرعتی در حدود ۲۲۰ کیلومتر در ثانیه به دور مرکز کهکشان حرکت می‌کند و زمین و دیگر سیارات نیز با سرعتی کمتر از دو برابر ارقام این جرم اسرارآمیز در حال گردش هستند.
برآوردها نشان می‌دهد که هیچ جرم آسمانی که با سرعت ۴۴۰ کیلومتر در ثانیه حرکت کند، نمی‌تواند برای مدت زیادی در کهکشان باقی بماند و به طور حتم از مرزهای آن خارج خواهد شد.
این جرم آسمانی در واقع به اندازه‌ای بزرگ نیست و به یک کوتوله قهوه‌ای شباهت دارد، زیرا به‌عنوان یک ستاره ناکام شناخته می‌شود که قادر به انجام واکنش‌های هسته‌ای در هسته خود نیست و در صورت وجود، سوخت هسته‌ای‌اش را به سرعت تخلیه می‌کند. این کوتوله‌ها در مرحله میانی بین ستاره‌ها و سیارات غول‌پیکری مانند مشتری قرار دارند و عموماً جوان نیز هستند.
تحقیقات نشان داده است که این جرم مرموز نامنظم فاقد آهن یا مواد معدنی دیگر است. این نکته به معنای آن است که این جرم به طرز قابل توجهی کهن‌تر از نسل‌های جدید ستاره‌های کهکشان ماست.
واقعیت این است که تنوع شیمیایی جدید طلا، آهن، اورانیوم و دیگر عناصری که در طبیعت یافت می‌شوند، در یک لحظه به وجود نیامده‌اند. این فرآیند نتیجه واکنش‌های هسته‌ای در عمق ستارگان طی چند نسل است. ترکیب شیمیایی جهان از نسلی به نسل دیگر پیچیده‌تر می‌شود و این باعث ظهور عناصر جدید می‌گردد. ستارگان قدیمی معمولا به لحاظ تنوع شیمیایی مشخص نمی‌شوند و این نشان‌دهنده ویژگی‌هایی است که ما در این جرم آسمانی ملاقات کرده‌ایم.
دانشمندان هنوز به سوال اینکه این جسم چگونه به چنین سرعتی دست یافته، پاسخی پیدا نکرده‌اند. نظریه‌های متعددی در این زمینه ارائه شده است. به عنوان نمونه، یکی از فرضیه‌ها مطرح می‌کند که این جرم نزدیک یک سیاهچاله قرار داشته و پس از انجام یک مانور گرانشی از آن خارج شده، یا اینکه زمانی بخشی از یک سیستم ستاره‌ای دوگانه بوده و شریکش به‌عنوان یک نواختر منفجر شده است و این امر باعث افزایش قدرت و سرعت فوق‌العاده آن شده است، اما تمامی این‌ها همچنان در حد حدس و گمان باقی مانده‌اند.
آیا ممکن است این جرم آسمانی مرموز یک فضاپیما از سوی بیگانگان باشد؟ به طور نظری، این فرضیه قابل توجه است، چرا که ما از شکل‌گیری این ترکیبات اطلاعی نداریم. اما هنوز به دست‌یابی به شواهد بیشتر نیاز داریم تا بتوانیم به نتیجه‌گیری قطعی برسیم.
منبع: Komsomolskaya Pravda