محققان با بررسی تأثیرات متابولیکی یک رژیم غذایی مطلوب در مقایسه با اثرات داروهایی که به بهبود فرایند پیری کمک می کنند، به این نتیجه رسیدند که هیچ یک از داروهای مورد سنجش به اندازه تغذیه سالم برای موجودات زنده مؤثر نیستند.
در یک مطالعه پیش بالینی که بر روی موش ها انجام شد، پژوهشگران دریافتند که مصرف متعادل کالری و درشت مغذی ها نسبت به سه داروی رایج تجویزی برای درمان دیابت و کاهش سرعت پیری (متفورمین، راپامایسین و رسوراترول) تأثیرات قابل توجه تری در محافظت از پیری دارد.
استفان سیمپسون، استاد علوم زیستی و محیطی دانشگاه سیدنی، تصریح کرد: رژیم غذایی به عنوان یک داروی مؤثر عمل می کند؛ اما داروها بدون در نظر گرفتن نحوه تعامل آن ها با ترکیب رژیم غذایی ما تجویز می شوند، حتی اگر این داروها بر اساس مسیرهای سیگنالینگ مشابه مواد مغذی در رژیم غذایی طراحی شده باشند.
کبد نقش حیاتی در تنظیم متابولیسم در انسان ها و دیگر حیوانات ایفا می کند.
پروفسور سیمپسون و همکارانش با مطالعه تأثیر رژیم غذایی و داروها بر موش ها در ۴۰ ترکیب مختلف شامل پروتئین، چربی، کربوهیدرات، کالری و محتوای دارویی، دریافتند که دریافت کالری و تعادل بهینه بین پروتئین، چربی و کربوهیدرات ها تأثیرات مثبت تری بر عملکرد کبد نسبت به داروها دارد.
علاوه بر این، میزان پروتئین و کالری مصرفی موش ها تأثیرات بسزایی بر مسیرهای متابولیک بدن و فرایندهایی که عملکرد سلول ها را کنترل می کنند، دارد.
در حقیقت، به نظر می رسد هر سه داروی یادشده به جای اینکه به تغییر عملکرد سلولی کمک کنند، پاسخ متابولیک سلول ها را به رژیم غذایی کاهش می دهند.
پروفسور سیمپسون نتیجه گیری کرد که با توجه به این که انسان ها در اساس مسیرهای سیگنالینگ مواد مغذی مشابه موش ها دارند، یافته های این تحقیق نشان می دهد که افراد می توانند با تغییر در رژیم غذایی خود برای بهبود سلامت متابولیک از مصرف داروهای مورد مطالعه بیشتر بهره مند شوند.