اقبال واحدی، مجری برجسته تلویزیون، در مورد کمرنگ شدن نقش خود در عرصه اجرای تلویزیونی در حال حاضر گفت: برای من مهم است که در برنامهای به عنوان مجری ظاهر شوم که به موضوع و فضای آن علاقهمند هستم. من خودم اولین شنونده یک برنامه هستم و اگر با آن ارتباط برقرار کنم و جذاب باشد، میپذیرم که آن را اجرا کنم، اما در غیر این صورت ترجیح میدهم که مجری نباشم.
او که هماکنون اجرای برنامهای به نام «سفرنامه روستا» را برعهده دارد، افزود: در حال حاضر مشغول تولید برنامه «سفرنامه روستا» هستم که ۵۰ دقیقهای در هفته پخش میشود و هر پنجشنبه حدود ساعت ۱۰ صبح روی آنتن میرود.
واحدی در خصوص این برنامه که تاکنون ۱۰۰ قسمت از آن به نمایش درآمده گفت: برای این برنامه تصمیم دارم ۲۶ قسمت دیگر نیز ضبط کنم و به نظر من روستاهای ما ظرفیتهای فوقالعادهای دارند که میتوان سالها به تولید برنامههایی از این دست ادامه داد. روستاهای ما هر سال مثل اینکه زایش جدیدی دارند و پدیدههای مادی و فرهنگی مرتبط با آنها هرگز تمام نمیشود.
این مجری با تجربه اشاره کرد که در سفرهایش چند دوربین عکاسی را نیز به همراه دارد و گفت: من فردی هستم که به فرصتها توجه میکنم و همواره ۲ تا ۳ دوربین با خود میبرم و در برخی مکانهای گردشگری، مصاحبههایی نیز انجام میدهم. واقعاً احساس میکنم که بدون دوربینم نمیتوانم زندگی کنم.
وی که به تازگی به قزوین سفر کرده بود، درباره تجربه خود در این شهر و همچنین تولیدات تلویزیونی کمرنگ در حوزه میراث فرهنگی کشور گفت: من یکی از داوران جشنواره میراث فرهنگی در زمینه ویدیو کلیپ و گزارشهای تلویزیونی بودم. به طور کلی، رشته میراث فرهنگی تخصصی و خاص است و فیلم یا برنامهای که درباره میراث فرهنگی ساخته میشود، لزوماً نباید شبیه آثار داستانی باشد. البته امکان دارد که داستانها را با این موضوعات در هم آمیخت و گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی را در کنار یکدیگر به تصویر کشید، که در برخی آثار مانند «فرش باد» و «گبه» این کار به خوبی انجام شده است.
