در حالی که تعدادی از کشورها همچنان در حال ارزیابی شرایط لازم برای میزبانی المپیک ۲۰۳۶ می‌باشند، قطر به‌طور خاموش و البته با اتکا به تاریخچه‌ای غنی در عرصه برگزاری رویدادهای ورزشی، به مرحله گفتگوهای مستقیم با کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) قدم گذاشته است.
به گزارش بخش ورزشی تابناک، قطر دوباره دست به‌کار شده است تا به آرزوی دیرینه‌اش برای میزبانی المپیک دست یابد. این کشور کوچک با منابع وسیع، آرزوهای بی‌انتها و سوابق درخشان در میزبانی رویدادهای بزرگ ورزشی در دو دهه گذشته، حالا به دنبال کسب یکی از بزرگترین جوایز ممکن در عرصه بین‌المللی است؛ المپیک تابستانی ۲۰۳۶. قطر به‌طور رسمی اعلام کرده که درصدد است با کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) برای کسب میزبانی این رویداد رایزنی کند و به‌عقیده ناظران، بر خلاف ادوار گذشته، این بار نه‌تنها شانس جدی دارد بلکه در صورت انتخاب، جهان بار دیگر با نسخه‌ای «قطری» از یک جشنواره ورزشی روبه‌رو خواهد شد؛ رویدادی مملو از شکوه و عظمت، متمرکز بر منابع مالی قابل توجه و زیرساخت‌هایی منحصر به فرد که همگان را شگفت‌زده خواهد کرد.
سابقه درخشان میزبانی در قرن ۲۱
میزبانی المپیک ۲۰۳۶ در چهارمین دهه از قرن بیست و یکم صورت خواهد گرفت و اگر این رویداد به دوحه سپرده شود، قطر موفق به تکمیل کارنامه‌ای قابل توجه خواهد شد. این کشور با درایت خود تبدیل به پایتخت رویدادهای ورزشی در آسیا و دنیا شده است و طی سه دهه اخیر، میزبان رویدادهای بزرگ و کوچکی بوده؛ از مسابقات جهانی هندبال و بسکتبال تا مسابقات فرمول یک. با این حال، قطر نخستین گام بزرگ خود را با میزبانی بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ برداشت که سازماندهی آن بسیاری از ناظران را تحت تاثیر قرار داد. سپس در سال ۲۰۱۱، جام ملت‌های آسیا نیز در دوحه برگزار شد و به این ترتیب زیرساخت‌ها به‌مرور زمان توسعه بیشتری یافتند.
نکته عطف کار قطر، میزبانی از جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بود. این رویداد بزرگ به‌طور نخستین بار به منطقه خاورمیانه رسید و نحوه برگزاری فوق‌العاده قطر جدیدی از استانداردهای میزبانی را تعریف کرد. علی‌رغم انتقادها و پیش‌بینی‌های منفی قبل از برگزاری، فیفا و دیگر نهادهای ورزشی از میزبانی قطر به شدت ابراز رضایت کردند.
پس از آن، قطر میزبان جام ملت‌های آسیا در سال ۲۰۲۳ نیز شد [که به دلیل شرایط تقویمی، بازی‌ها در اوایل سال ۲۰۲۴ برگزار خواهند شد] و دوحه همچنین میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۳۰ خواهد بود. این دنباله‌رو رویدادهای بزرگ نه فقط زیرساخت‌ها را به کمال رسانده است، بلکه قطر را به کشوری ماهر و قابل‌اعتماد در نظر IOC تبدیل کرده است.
المپیک؛ آرزوی دیرین دوحه
قطر پیش‌تر نیز برای میزبانی المپیک‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ تقاضا داده بود، اما نتوانست به فهرست نهایی راه یابد. در آن زمان، عدم تجربه کافی، کمبود امکانات اقامتی و گرمای هوای تابستانی از جمله عواملی بودند که باعث حذف دوحه در رقابت‌ها شدند، اما اکنون این شرایط تغییر کرده است. دستاورد جهانی در جام جهانی و تکمیل عمده زیرساخت‌ها، از جمله ورزشگاه‌های مجهز به سیستم خنک‌کننده، اعتماد به نفس قطری‌ها را افزایش داده و اعتبار نهادهای بزرگ ورزشی به موفقیت میزبانی قطر را تقویت کرده است؛ اکنون آن‌ها به‌طور جدی و با هدف، پا به فرآیند مذاکرات با IOC گذاشته‌اند.
براساس اعلام مقامات قطری، پیشنهاد جدید آنان بر دو محور کلیدی بنا شده است؛ محور اول به تجربه موفقیت‌های پیشین در میزبانی برمی‌گردد و محور دوم به کارگیری ورزش به‌عنوان ابزاری برای توسعه ملی، همبستگی اجتماعی و صلح در منطقه اشاره دارد.
قطر در حال تهیه پرونده میزبانی خود است و با وجود اینکه IOC هنوز زمان دقیقی برای انتخاب میزبان المپیک ۲۰۳۶ را اعلام نکرده، دوحه هم‌اکنون در بین مدعیان اصلی قرار می‌گیرد؛ در کنار کشورهایی مانند هند، ترکیه و اندونزی.
ثروت ناشی از میدان گازی مشترک با ایران
اما پرسش اساسی این است که منبع این ایده‌های بلندپروازانه چیست؟ پاسخ آن به عمق خلیج فارس برمی‌گردد؛ میدان گازی پارس جنوبی. قطر بخش عمده‌ای از ثروتش را از فروش گاز مایع و LNG کسب می‌کند. این کشور کوچک، بیشترین برداشت را از میدان گازی مشترک با ایران داشته که در سمت ایران به‌نام پارس جنوبی شناخته می‌شود و در طرف قطری آن به «گنبد شمالی» شهرت دارد و بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاری قطر بر این اساس صورت گرفته است.
قطر با سرمایه‌گذاری زودهنگام و به کارگیری فناوری‌های نوین، توانسته است خود را به یکی از مراکز صادرات انرژی در دنیا تبدیل کند. منابع حاصل از این درآمدها، به‌عنوان پشتوانه‌ای برای پروژه‌های کلان ورزشی و ملی به‌کار می‌آید؛ از طراحی و ساخت ورزشگاه‌های مدرن گرفته تا تأسیس دانشگاه‌های بین‌المللی و تبدیل دوحه به یک مرکز نرم‌قدرت در خاورمیانه.
آیا المپیک نیز به رنگ قطری درمی‌آید؟
پاسخ این سوال در اتاق‌های سیاست‌گذاری IOC واقع در سوئیس رقم خواهد خورد. اما یک نکته واضح است؛ قطر بر خلاف بسیاری از رقبایش، در انتظار مهیا شدن شرایط نمی‌ماند و به‌جای آن خود به سامان‌دهی شرایط می‌پردازد. از احداث شهرک‌های المپیکی و ایجاد خطوط مترو تا جذب حمایت فدراسیون‌های بین‌المللی و تلاش برای ایجاد تصویر بین‌المللی قابل‌اعتماد.
اگر المپیک ۲۰۳۶ به دوحه سپرده شود، این رویداد به اوج پروژه‌ای اشاره خواهد داشت که از بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ آغاز شد و با جام جهانی ۲۰۲۲ تثبیت شده است. پروژه‌ای که به‌درستی نشان‌دهنده توسعه پایدار و مدیریت کارآمد منابع است که از میدان گازی مشترک با ایران به‌دست آمده و قطری‌ها این امکان را به خوبی هدایت کرده‌اند.