یک روانشناس بالینی در اظهارات خود بیان کرد که لازم نیست دانش‌آموزان به نمرات بیست دست یابند تا روز خوبی را تجربه کنند یا به عنوان فردی که سختکوش است، شناخته شوند. او به والدین توصیه کرد که در مورد پیروزی‌های کوچک فرزند خود پرس‌وجو کنند؛ این دستاوردها می‌توانند شامل پیدا کردن دوست تازه یا صحبت با صدای بلند در کلاس باشند.
رضا فریدی در مصاحبه‌ای با ایسنا، درباره نحوه رشد مهارت تلاش در دانش‌آموزان به ویژه با کمک والدین، توضیح داد: یک مسئله مشترک در جامعه امروزی این است که افراد به خوبی نمی‌دانند تلاش کردن چه احساسی را به ارمغان می‌آورد و این موضوع مسئله‌ای همگانی از جمله مشکلات رایج در میان مردم به شمار می‌رود. در این راستا، تحقیقات نشان می‌دهد که ما می‌توانیم با فرزندانمان گفتگو کنیم تا آنها از تلاش نترسند و بیش از پیش به کوشش بپردازند و بدانند که تلاش بیشتر به نتایج مطلوب‌تری منجر می‌شود.
او با اشاره به اهمیت آموزش این مفهوم به کودکان گفت: باید به آنها یادآور شویم که حتی مقدار کمی از تلاش می‌تواند بر حرکت تحصیلی آنها تأثیرات مثبتی داشته باشد. به همین منظور، لازم است به والدین توصیه کنیم که مهارت‌های ارتباطی، گفت‌وگو و شنیدن را در فرزندان خود پرورش دهند. وقت بگذارید تا با کودکانتان درباره لذت حاصل از کار و کوشش صحبت کنید. سعی کنید به شکلی شفاف و دوستانه با آنها ارتباط برقرار کنید و اگر از بخشی از فعالیت‌های خود لذت می‌برید، تجربیات جالب خود را با فرزندتان به اشتراک بگذارید.
دانش‌آموزان پرتلاش لزوماً نیازی به نمره ۲۰ ندارند
این روانشناس بالینی خطاب به والدین توصیه کرد: از فرزندان خود درباره رویدادهای روزمره‌شان سؤال کنید. آنها را ترغیب کنید تا مانند شما از موفقیت‌های کوچکشان بگویند. لازم نیست که حتماً نمره ۲۰ بگیرند تا روز خوبی را تجربه کنند و به تلاشگر شناخته شوند. درباره دستاوردهای جزئی از قبیل پیدا کردن یک دوست جدید یا صحبت با صدای بلند در کلاس از آنها سوال کنید. این مسائلی هستند که توانایی تلاش را در کودکان تقویت می‌کند و با شناسایی این موارد، آنها می‌توانند برای رسیدن به موفقیت‌های بزرگ‌تر بیشتر تلاش کنند.
فریدی همچنین به این نکته اشاره کرد که والدین می‌توانند درباره تجربیات مثبت کاری خود نیز با فرزندانشان به گفتگو بپردازند. آنها می‌توانند در مورد شکست‌ها و چالش‌های خود نیز صحبت کنند. البته نباید فرزندان را به پیاده‌سازی فقط گفت‌وگو درباره امور روزمره محدود کرد؛ بلکه گفتگو درباره مشکلات و چالش‌ها، در کنار بیان لحظات خوش و راه‌حل‌های موثر برای غلبه بر موانع روزمره، می‌تواند اثرگذار باشد.
او با تأکید بر این نکته که فرآیند تلاش، یک مسیر طولانی و نه ساده و آسان است، افزود: تلاش به معنای پیمودن راهی است که قابل سنجش نیست و هیچ کس نمی‌تواند این مسیر را به طور ایده‌آل و کامل طی کند. بنابراین باید از خود انتظارات منطقی داشته باشیم. به همین خاطر، بر روی فرزندانتان توضیح دهید که زمانی که می‌گویید «تلاش کن» منظور شما دقیقاً چیست. سعی کنید با حوصله درباره افرادی که به واقع تلاشگر هستند، با کودک خود گفتگو کنید. زمانی که شما در مورد افرادی که در کارشان جدیت دارند، برای فرزندتان صحبت می‌کنید، در واقع به او نشان می‌دهید که چقدر برای این افراد ارزش و احترام قائل هستید و این امر حس تلاش و کوشش را در او تقویت خواهد کرد.
تلاش کن ولی خودت را قربانی نکن
این روانشناس بالینی با تأکید بر اهمیت آموختن به کودکان برای تلاش و در عین حال خودداری از قربانی کردن خود، خاطرنشان کرد: شانس زیادی وجود دارد که ما به شدت تلاش کنیم اما در نهایت به موفقیت نرسیم. اما این موضوع به معنای آن نیست که باید خود را در این مسیر آسیب‌پذیر کنیم. یکی از بزرگ‌ترین موانع بر سر راه افزایش تلاش، ترس از خطا کردن و نقص است. ورزش مثال روشنی برای فهم این نکته است، زیرا در ورزش تلاش آگاهانه‌ای وجود دارد که نمی‌توان از آن غافل شد. با این حال، برخی ورزشکاران پیروز و برخی دیگر بازنده می‌شوند، اما هر دو گروه در تلاش‌های خود کوشا هستند. با فرزند خود صفحات ورزشی روزنامه را مرور کنید، چراکه در این صفحات می‌توانید داستان‌های ورزشکارانی را بیابید که هرگز تا پایان مسابقه تسلیم نمی‌شوند و در عین حال هیچ کس در انتهای این مسابقات نمی‌تواند به اندازه انرژی اولیه عمل کند.
رابطه بین تکالیف مدرسه و تلاش
فریدی در بحث درباره لزوم انجام جدی تکالیف مدرسه و ارتباط آن با افزایش تلاش دانش‌آموزان، خاطرنشان کرد: معتقدم دانش‌آموزان می‌بایست تکالیف محوله خود را با دقت و حوصله انجام دهند. کودکان باید درک کنند که والدینشان توقع دارند تکالیف مرتبط با تحصیل خود را جدی بگیرند. این انتظار باید به وضوح به آنها منتقل شود تا درک کنند که انجام تکالیف امری الزامی و غیر اختیاری است و حتی در مواقعی که تکالیف شب خسته‌کننده، آسان یا دشوار به نظر می‌رسند، بی‌توجهی به آنها باید نادر باشد.