پژوهشگران دریافته‌اند که تادالافیل (Tadalafil)، دارویی که برای درمان اختلال نعوظ و فشار خون بالای شریان ریوی تجویز می‌شود، ممکن است توانایی بدن برای ترمیم و بازسازی بافت عضلانی را نیز افزایش دهد. این یافته می‌تواند در آینده به توسعه روش‌های درمانی جدید برای افرادی کمک کند که به‌دلیل بیماری یا ناتوانی جسمی، امکان ورزش‌کردن ندارند.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ در مطالعه‌ای که در مجله علمی Molecular Biology Reports منتشر شده است، پژوهشگران دانشگاه فورو ایتالیکو رم، تأثیر این دارو را بر سلول‌های پیش‌ساز عضلانی موش در محیط آزمایشگاه بررسی کردند.
نتایج نشان داد که تادالافیل تعداد سلول‌های آماده برای تبدیل‌شدن به سلول‌های عضلانی را افزایش می‌دهد و از میزان مرگ سلولی می‌کاهد. همچنین، هنگامی که پژوهشگران به سلول‌ها آسیب وارد کردند، سلول‌های تحت درمان با این دارو سریع‌تر ترمیم شدند.
تادالافیل چگونه به بازسازی عضلات کمک می‌کند؟
بازسازی عضلات به سلول‌های بنیادی ویژه‌ای وابسته است که پس از فعال‌شدن، به سلول‌های عضلانی تبدیل می‌شوند و در ترمیم و رشد بافت عضلانی نقش دارند.
هنگام ورزش یا آسیب‌دیدگی عضلات، بدن از طریق سازوکارهای مولکولی، از جمله مسیر اکسید نیتریک و مولکولی به نام cGMP، فرایند بازسازی را تحریک می‌کند. آنزیم PDE5 فعالیت این مولکول را محدود می‌کند.
تادالافیل با مهار آنزیم PDE5، به تداوم فعالیت cGMP کمک می‌کند. پژوهشگران بررسی کردند که آیا این سازوکار می‌تواند به افزایش تکثیر و بقای سلول‌های پیش‌ساز عضلانی منجر شود یا خیر. نتایج اولیه نشان داد که این دارو در محیط آزمایشگاه چنین تأثیری دارد.
بااین‌حال، نکته‌ای غیرمنتظره نیز مشاهده شد: سلول‌های تحت درمان پس از یک هفته، کمتر به سلول‌های عضلانی بالغ تبدیل شده بودند. پژوهشگران احتمال می‌دهند این موضوع به حفظ ذخیره بزرگ‌تری از سلول‌های آماده برای بازسازی عضلات کمک کند؛ اما برای مشخص‌شدن تأثیر واقعی این فرایند بر رشد و عملکرد عضلات، به تحقیقات بیشتری نیاز است.
آیا این دارو می‌تواند جایگزین ورزش شود؟
پژوهشگران تأکید می‌کنند که هنوز مشخص نیست این نتایج در بدن انسان نیز تکرار شوند. مطالعات آینده باید نشان دهند که آیا تادالافیل واقعاً می‌تواند به ترمیم بهتر عضلات، افزایش قدرت و بهبود عملکرد جسمی کمک کند یا خیر.
در صورت تأیید این یافته‌ها، داروهایی با چنین سازوکاری ممکن است در آینده به درمان افرادی کمک کنند که به بیماری‌های تحلیل‌برنده عضلات مبتلا هستند یا به‌دلیل شرایط جسمی، مدت طولانی بستری می‌مانند.
البته، این پژوهش به معنای اثبات توانایی تادالافیل در جایگزینی ورزش نیست و هنوز نمی‌توان از آن برای تقویت عضلات یا تسریع ریکاوری در انسان استفاده کرد.
پژوهشگران همچنین هشدار می‌دهند که احتمال تأثیر این دارو بر عملکرد ورزشی باید بررسی شود؛ زیرا چنین اثری ممکن است زمینه سوءاستفاده از آن برای افزایش عملکرد ورزشکاران را فراهم کند.
در حال حاضر، نتایج این مطالعه مقدماتی است و پیش از هرگونه نتیجه‌گیری درباره تأثیر تادالافیل بر عضلات انسان، انجام مطالعات بیشتر ضروری است.