علائم این بیماری ممکن است شامل درد در ناحیه کمر پایین، تب، احساس ضعف، و در برخی موارد درد هنگام دفع ادرار باشد. عفونت کلیه معمولاً در افراد سالم به ندرت اتفاق می‌افتد، اما وجود برخی شرایط پزشکی خاص می‌تواند خطر ابتلا به عفونت کلیه را در افراد افزایش دهد.
عفونت مثانه
عفونت مثانه معمولاً ناشی از باکتری‌های میکروبی مانند «اشریشیا کلی» است و به ویژه در میان زنان بیشتر مشاهده می‌شود، زیرا مجاری خروج ادرار آن‌ها کوتاه‌تر است. هر کلیه به یک لوله متصل است که آن را میزراه نامیده و وظیفه انتقال ادرار از کلیه به مثانه را بر عهده دارد. عفونت در مثانه ممکن است از طریق میزراه گسترش یابد و به عفونت کلیه منجر شود.
عفونت پروستات
عفونت کلیه می‌تواند به طرق مختلف از سایر اندام‌ها نیز ناشی شود، از جمله پروستات که در مردان به هدایت ادرار و تولید برخی از اجزای منی کمک می‌کند. باکتری‌ها می‌توانند به اندام‌های مجاور مانند مثانه یا کلیه نفوذ کرده و منجر به عفونت آن‌ها نیز شوند.
مشکلات وابسته
تفاوت‌های ساختاری در آناتومی یا وجود بیماری‌های خاص می‌تواند خطر ابتلا به عفونت‌های کلیوی را افزایش دهد. شرایطی مانند «دریچه پیشابراه خلفی» ممکن است عملکرد دریچه در مثانه و مجرای خروجی را مختل کرده و مانع از جریان طبیعی ادرار شود؛ این وضعیت می‌تواند باعث بازگشت ادرار به کلیه‌ها شود و ریسک ابتلا به عفونت مثانه را افزایش دهد. بازگشت ادرار به کلیه‌ها، احتمال عفونت کلیه را به شدت بالا می‌برد. برخی ناهنجاری‌های آناتومیک، مانند وجود دو میزنای از یک کلیه، نیز ریسک بروز عفونت را افزایش می‌دهند.
تجهیز سیستم ایمنی
شرایط خاصی می‌تواند بر روی سیستم ایمنی بدن که وظیفه مبارزه با عفونت‌ها را دارد تأثیر منفی بگذارد، و در نتیجه، احتمال ابتلا به عفونت کلیه به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. اختلالات متابولیک مانند دیابت می‌توانند در عملکرد سیستم ایمنی و همچنین جریان خون اختلال ایجاد کنند. به علاوه، دیابت می‌تواند منجر به آسیب کلیه شده و خطر عفونت کلیه را بیشتر کند. استفاده مداوم از کورتیکواستروئیدها مانند پردنیزولون نیز می‌تواند قدرت دفاعی سیستم ایمنی بدن را در برابر عفونت‌ها و بیماری‌هایی نظیر ایدز کاهش دهد.
منبع: مجله سلامت