دکتر علی زکیئی تصریح کرد که بدن دارای یک ساعت بیولوژیک است که به تنظیم فعالیتهایش بر اساس آن میپردازد. وی افزود که این ساعت بیولوژیک با تابش نور خورشید همراستا میشود و ترشح هورمونهای بدن را بر اساس این نور تنظیم میکند؛ در نتیجه هرگونه تغییر در زمان خواب میتواند باعث سردرگمی بدن شده و در ترشح هورمونها اختلال ایجاد کند.
این پزشک، خواب در طول روز را مضر ارزیابی کرده و خاطرنشان ساخت که خواب تنها باید به شب اختصاص یابد. در طی خواب شبانه هورمونهای ضروری آزاد میشوند و در صورتی که فرد در روز بخوابد، بدن به اشتباه فکر میکند که شب فرا رسیده و هورمونها را ترشح میکند که این امر میتواند عواقب منفی برای سلامت بدن به همراه داشته باشد.
زکیئی اعلام کرد که بسیاری از تحقیقات، مضرات خواب روزانه را ثابت کرده و این خواب میتواند آسیبهای متعددی برای بدن به همراه داشته باشد؛ از جمله اختلال در ترشح هورمونها، مشکلات قلبی، تضعیف سیستم ایمنی و افزایش ریسک ابتلا به انواع سرطان.
این پژوهشگر اختلالات خواب خاطرنشان کرد که متاسفانه امروزه افراد، بهخصوص کارمندان، پس از بازگشت به خانه به سرعت به خواب میروند، حال آنکه این خواب روزانه برای آنها بسیار زیانآور است و میتواند در کوتاهمدت باعث پرخاشگری و بدخلقی آنها شود و در بلندمدت منجر به بروز بیماریهای مختلف گردد.
زکیئی همچنین اظهار داشت که در منابع قدیمی هیچگاه اشارهای به “خواب روزانه” نشده و تنها از “چرت روزانه” سخن به میان آمده است، که به خوابهای کوتاه و سطحی (قيلوله) قبل از ظهر اشاره دارد و معمولاً به مدت چند دقیقه طول میکشد و شامل خواب عمیق نمیشود.
وی افزود: افرادی که در طول روز، بهویژه در ساعات ظهر و بعدازظهر میخوابند، هنگام بیدار شدن معمولاً متوجه نمیشوند که چه زمانی از روز است و به مدت کوتاهی دچار سرگیجه و گیجی میشوند؛ این نشانهها همه علامتهایی هستند که از سوی مغز ارسال میشوند و نشان دهنده به هم ریختگی ساعت بیولوژیک بدن هستند.
زکیئی افزود: برخی افراد گمان میكنند كه هشت ساعت خواب در روز کافی است و اهمیتی ندارد چه وقتی بخوابند. به عنوان مثال، ممکن است بگویند که شش ساعت شب خوابیدند و دو ساعت دیگر در روز خواب کردهاند که این جمعاً هشت ساعت میشود. در حالی که خواب روز حتی اگر چند ساعت هم باشد هرگز نمیتواند جایگزین یک ساعت خواب شب شود و همچنین با آسیبهایی برای بدن همراه است.
