رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم از نگهداری بیش از ۲۵۰ میلیون لیتر مازوت کمگوگرد در نیروگاههای کشور خبر داد تا در مواقع بحرانی آلودگی هوا مورد استفاده قرار گیرد.
، احمد طاهری، رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم، در گردهمایی گفتمان پردیسان درباره مشکل آلودگی هوا اعلام کرد: پس از تصویب قانون هوای پاک در سال ۹۶ و مشخص شدن سازمان حفاظت محیطزیست بهعنوان ناظر بر اجرای این قانون، با چالشهای زیادی در زمینه ترک فعلهای گذشته مواجه هستیم. یکی از مهمترین این موارد، موضوع اسقاط خودروهاست. طبق قانون هوای پاک، ناوگان فرسوده کشور باید اسقاط میشد، اما در حال حاضر بیش از ۲۴ میلیون خودروی فرسوده در کشور باقی مانده است.
وی ادامه داد: در سال گذشته با اسقاط ۳۵۰ هزار وسیله نقلیه فرسوده، رکوردی در این زمینه ثبت شد، اما هنوز فاصله زیادی با نیاز واقعی کشور داریم. اگر هر سال حدود ۳۰۰ هزار خودروی فرسوده را از رده خارج کنیم، تا سال ۱۴۱۰ شاهد حدود ۳۷ میلیون ناوگان فرسوده خواهیم بود. در حالی که بر اساس قانون برنامه هفتم توسعه، اگر سالانه ۵۰۰ هزار خودرو اسقاط شود، این تعداد به ۳۵ میلیون کاهش پیدا میکند و برای نگهداشتن همین تعداد ناوگان فرسوده، لازم است سالانه حدود ۲ میلیون خودرو از رده خارج شوند.
طاهری به نکته دیگری درباره آلودگی هوا اشاره کرد و اظهار داشت که کنترل آلایندگی در منابع ساکن نیز حائز اهمیت است. سال گذشته برای نخستین بار، سوخت مازوت کمگوگرد به نیروگاه شازند اراک اختصاص یافت که تاثیر قابل توجهی بر بهبود کیفیت هوای این کلانشهر داشت و توانست روزهای ناسالم به دلیل دیاکسید گوگرد را به طرز چشمگیری کاهش دهد.
وی همچنین درباره برنامههای پیش رو در سال جاری برای کاهش آلودگی هوای محیط گفت: براساس برنامهریزیهای انجامشده، بیش از ۲۵۰ میلیون لیتر مازوت کمگوگرد در نیروگاههای سراسر کشور ذخیره شده که در شرایط اضطراری آلودگی هوا به کار خواهد رفت.
رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم خاطرنشان کرد: بنابراین، کشور از جنبه قانونی دچار مشکل نیست. با وجود محدودیتهای مالی، باید اجرای قانون بر اساس نیازها و اولویتبندیهای موجود در بودجه دنبال شود. امروزه، از جمله اولویتها میتوان به نظارت دقیق بر معاینه فنی خودروها، استانداردسازی وسایل نقلیه، بهبود کیفیت سوخت، اصلاح الگوی مصرف و دیگر برنامههای تعیینشده اشاره کرد.
طاهری تاکید کرد: با وجود این که برخی معتقدند این جلسات منجر به خروجی مطلوبی نمیشود، ولی هرچه میزان اطلاعرسانی و آگاهی بخشی در جامعه افزایش یابد، به نتایج بهتری خواهیم رسید.
