بر اساس گزارشی که وب‌سایت «planetary» منتشر کرده است، فضاپیما‌های روباتیک با ارائه تصاویری از عمق کیهان، درک ما از رنگ‌ها و ویژگی‌های سیارات منظومه شمسی را به‌طور شگفت‌انگیزی دگرگون نموده‌اند.
این گزارش نشان می‌دهد که دوربین‌های فضایی، که برای ضبط در طول موج‌های خاص تنظیم شده‌اند، تصاویری فوق‌العاده را به نمایش می‌گذارند و ما را وادار می‌کنند تا بازنگری در تصورات خود از عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون داشته باشیم و رنگ‌های واقعی این سیارات را شناسایی کنیم.
شایان ذکر است که محدوده دید چشم انسان، نور را در محدوده ۳۸۰ تا ۷۰۰ نانومتر حس می‌کند، در حالی که دوربین‌های فضایی غالبا با استفاده از فیلترهایی مخصوص، تصاویری را در نواحی باریکی از این طیف به ثبت می‌رسانند. بنابراین، نتیجه حاصل، مجموعه‌ای از داده‌ها است که وقتی ترکیب می‌شوند، تصاویری تولید می‌کنند که نزدیک به رنگ‌های واقعی هستند اما تبدیل دقیق آنچه که چشم انسان می‌بیند نیستند.
هایدی همل، معاون علمی در انجمن تحقیقات نجوم، بیان می‌کند که بیشتر دوربین‌های موجود در فضاپیماها و تلسکوپ‌های فضایی ما تصاویر رنگی تولید نمی‌کنند، بلکه تصاویر سیاه و سفیدی را با استفاده از طول موج‌های خاص نور به ثبت می‌رسانند.
رنگ‌های خاص
طبق تصاویری که به دست آمده، عطارد، نزدیک‌ترین سیاره به خورشید، ظاهری بین خاکستری و قهوه‌ای دارد. از طریق لنز فضاپیمای مسنجر ناسا، تصاویری تشکیل شده‌اند که رنگ‌های ظریف و خاصی را به نمایش می‌گذارند که تصورات ما از رنگ سیارات را تغییر می‌دهند. برای مثال، تعامل نور و سایه بر سطح عطارد، تصویری را ایجاد می‌کند که فراتر از حیطه چشم ما قرار دارد.
در خصوص سیاره زهره، که تحت پوشش ابرهای متراکم است، نمایی از یک بوم سفید روشن با سایه‌های زرد و بژ به دست می‌دهد.
کاوشگر ژاپنی آکاتسوکی، با دوربینی که قابلیت ثبت تصاویر در طول موج‌های دوربین فرابنفش را دارد، در فضا به تصویر کشیدن زهره را انجام می‌دهد و اجزای جوی را نمایان می‌کند که به چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند.
مریخ که معمولاً به «سیاره سرخ» معروف است، با ظاهر همیشه در حال تغییر خود، باعث چالش در طبقه‌بندی می‌شود. تصویری که از تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده و دارای فیلترهای طول موج قرمز و سبز است، نشانگر سطح متفاوت و رنگارنگ مریخ از نارنجی و قهوه‌ای تا قرمز است.
سیاره مشتری، که با ابرها و گردبادها تزئین شده، سرگرمی بصری از رنگ‌ها را به نمایش می‌گذارد. تلسکوپ فضایی هابل ناسا از این سیاره در طول موج‌های قرمز، سبز و آبی تصویر دقیقی به دست آورده و نمایی شگفت‌انگیز از جو آن ارائه می‌دهد.
تصویر وویجر نمایی واضح از رنگ‌های واقعی مشتری به ما ارائه می‌دهد و بر پیچیدگی‌های پالت جوی این سیاره غول‌پیکر تأکید می‌کند.
سیاره زحل، که با حلقه‌های منحصر به فردش شناخته می‌شود، طیفی از نوارهای ابری با رنگ‌های زرد کم‌رنگ و بژ و همچنین انواع سایه‌های زرد و قهوه‌ای پاستلی را به نمایش می‌گذارد.
تصویر هابل که با استفاده از فیلترهای قرمز، سبز و آبی گرفته شده، بر الگوهای ابر شفاف و حلقه‌های تقریباً سفیده این سیاره تأکید می‌کند. در عین حال، مشاهده بار رنگی طبیعی از کاسینی نمای متفاوتی از زحل را آشکار می‌کند و رنگ‌های زرد برجسته و ویژگی‌های ابری کمتری را به نمایش می‌گذارد که نشان‌دهنده تأثیر تکنیک‌های تصویربرداری و مشخصات دوربین است.
اورانوس، که سیاره‌ای غول‌پیکر و با محور چرخش کج است، زمانی که از طریق دوربین وویجر ۲ مشاهده می‌شود، رنگ آبی ملایم را نمایان می‌کند.
این سیاره در طول دوره ۸۴ ساله مداری خود به دور خورشید، مناطق متفاوتی را بروز می‌دهد که تغییرات رنگ آن را مشهود می‌سازد.
نپتون دوردست نیز، با رنگ‌های آبی ملایم و سبز، اگرچه تصویر قدیمی وویجر ۲ نمای متفاوتی داشت، اما نمایی اشباع‌تر از آبی را ارائه می‌دهد که هنوز هم در درک جهانی وجود دارد.
با پیشرفت تحقیقات مدرن، رنگ‌های واقعی این سیاره به تدریج نمایان می‌شود، اما نور کم خورشید در لبه‌های منظومه شمسی و فاصله زیاد نپتون، به باریکی‌های بصری آن افزود که چالش‌های پیش روی دانشمندان را در به تصویر کشیدن دقیق رنگ‌های اجرام آسمانی دوردست نشان می‌دهد.
منبع: ارم نیوز