تحقیقات جدید نشان میدهند که ساعت بیولوژیکی بدن انسان بر جنبههای مختلفی از جمله خواب و متابولیسم تأثیرگذار است و همچنین ممکن است بر کارایی برخی درمانهای سرطان نیز تأثیر داشته باشد.
چرخه شبانهروزی، که به آن چرخه زیستشناختی یا بیولوژیکی نیز گفته میشود، یک الگوی تقریباً ۲۴ ساعتهای است که در فرآیندهای زیستشیمیایی، فیزیولوژیکی و رفتاری موجودات زنده از جمله گیاهان، جانوران، قارچها و سیانوباکتریها دیده میشود. اختلال در این چرخه در انسان میتواند سبب بروز انواع بیماریها گردد.
مهارکنندههای بازرسی ایمنی به گروهی از داروهای ایمونوتراپی اطلاق میشود که مانع از اتصال پروتئینهای حیاتی به تومورهای سرطانی میشوند و به این ترتیب سلولهای T سیستم ایمنی قادر خواهند بود سرطان را بهتر شناسایی و از بین ببرند.
اگر چه این داروها به نظر میرسند که گزینههای مناسبی هستند به ویژه این که نسبت به شیمیدرمانی عوارض کمتری دارند، اما دانشمندان به دنبال یافتن راههایی برای افزایش اثربخشی این روش درمانی هستند. در ایالات متحده، تعدادی از مهارکنندههای بازرسی ایمنی به تأیید استفاده انسانی رسیدهاند، اما این داروها تنها برای برخی از بیماران مؤثر هستند و نتایج آنها در درمان انواع مختلف سرطان متفاوت است.
پژوهشگران اکنون توضیح میدهند که ممکن است چرخه شبانهروزی افراد در این نتایج تأثیرگذار باشد.
تیمی از دانشگاه کالیفرنیا ایروین (UC Irvine) متوجه شدند که چرخه شبانهروزی ۲۴ ساعته بر هر دو جنبه قدرت دفاعی ناشی از تومورها و توانایی مهارکنندههای بازرسی ایمنی در مبارزه با آنها تأثیرگذار است، و این موضوع را در مدلهای موش دارای سرطان روده بزرگ بررسی کردند.
علاوه بر این، مشاهده شد که اختلال در چرخه شبانهروزی باعث کاهش توانایی سیستم ایمنی موشها در مقابله با سرطان میشود. این یافتهها به اضافه تحقیقات گذشته نشان میدهد که تغییر در سبک زندگی و زمانبندی درمان میتواند در مبارزه با سرطان نقش مهمی ایفا کند. سلما مسری، شیمیدان دانشگاه کالیفرنیا ایروین، بیان میکند که فهم دقیقتر نحوه تأثیر اختلال در چرخه شبانهروزی بر پیشرفت بیماری میتواند به اصلاح عادات و رفتارها منجر شود و در نتیجه خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهد. تومورهای سرطان روده بزرگ سلولهایی تولید میکنند که به عنوان سلولهای سرکوبکننده ایمنی شناخته شده و در عمل وظیفه غیرفعال کردن سیستم ایمنی بدن را بر عهده دارند.
