خوشبختانه در اکثر مواقع، سرگیجه ناشی از مشکلات جدی در مغز نیست و بیشتر به سرگیجه خوش‌خیم موضعی پاروکسیسمال یا به اختصار BPPV مربوط می‌شود. اگرچه این وضعیت ممکن است شدید و آزاردهنده به نظر برسد، اما خطری برای سلامتی ندارد. واژه پاروکسیسمال به معنای ناگهانی و موقتی است و معمولاً بیش از یک دقیقه به طول نمی‌انجامد و به خاطر حرکات خاصی در سر بروز می‌کند؛ بنابراین اگر هنگام بالا یا پایین بردن سر یا نشستن، دچار سرگیجه ناگهانی به همراه حالت تهوع و عدم تعادل شدید، به احتمال زیاد به سرگیجه خوش‌خیم مبتلا هستید که دلیل آن اختلالات گوش داخلی و التهاب آن می‌باشد.
در حالی که BPPV بیشتر در افراد بالای ۶۰ سال شایع است، اما امکان ابتلا به آن در هر سنی، به‌ویژه در زنان، وجود دارد.
این نوع سرگیجه همچنین می‌تواند به دلایل دیگری ناشی شود، نظیر فشار به سر، میگرن، مشکلات گوش داخلی، دیابت، پوکی استخوان یا دراز کشیدن به مدت طولانی.
عاملی که باعث ایجاد سرگیجه می‌شود، کریستال‌های ریز کلسیم هستند که به نام اوتوکونیا otoconia شناخته می‌شوند. این کریستال‌ها از محل دائمی خود در گوش داخلی جدا شده و تعادل ایجاد شده بین مغز و گوش داخلی که مسئول حفظ تعادل شما هستند، را مختل می‌کنند.
بیشتر سرگیجه‌ها طی چند هفته به طور خود به خود بهبودی می‌یابند، اما برخی از آن‌ها ممکن است شدیدتر یا مداوم‌تر باشند و در زمان‌هایی مانند رانندگی یا انجام فعالیت‌هایی که نیاز به تعادل دارند، موجب نگرانی شوند؛ از این رو، برای درمان سریع‌تر بهتر است به پزشک مراجعه نمایید.
تشخیص سرگیجه خوش‌خیم معمولاً بسیار آسان است و نیازی به انجام آزمایشات پیچیده یا اسکن مغزی و تصویربرداری X-ray ندارد. در اکثر موارد، پزشک از شما می‌خواهد که سرتان را به سمتی حرکت دهید که موجب جابجایی کریستال‌ها و ایجاد سرگیجه شود و حرکات ریتمیک چشم و گوش داخلی مورد معاینه قرار می‌گیرد؛ معمولاً داروهای آنتی هیستامین یا بنزودیازپین برای کاهش علائم تجویز می‌شود.
اگر عامل سرگیجه شما التهاب یا عفونت گوش داخلی باشد، رویکرد درمان کمی متفاوت خواهد بود و باید التهاب گوش داخلی برطرف گردد. التهاب گوش داخلی معمولاً به دنبال استفاده از ابزار غیر بهداشتی برای تمیز کردن جرم گوش ایجاد می‌شود، بنابراین بهتر است از انجام این کار خودداری نمایید.