این نوع رخدادهای انفجاری با افزایش چشمگیر شدت پرتوهای ایکس خورشیدی و تابش‌هایی که به سمت زمین فرستاده می‌شوند، همراهند و می‌توانند چالش‌های جدی برای فضاپیماها، فضانوردان و جو بالایی سیاره ما ایجاد کنند.
براساس گزارش ایتنا و بر اساس اطلاعات منتشرشده از جانب سای‌تک‌دیلی، مطالعه‌ای که به تازگی انجام شده، به تفحص در این موضوع می‌پردازد که چگونه شراره‌های خورشیدی می‌توانند پلاسما را به دماهایی بالاتر از ۱۰ میلیون درجه سانتی‌گراد گرم کنند. این پلاسما متشکل از الکترون‌ها و یون‌ها است و رفتار آن به شیوه‌هایی با فرضیات پیشین متفاوت است.
محققان متوجه شدند که یون‌ها، که دارای بار مثبت هستند و نیمی از پلاسما را تشکیل می‌دهند، قادرند دماهای بالای ۶۰ میلیون درجه سانتی‌گراد را تجربه کنند.
این یافته جدید نشان می‌دهد که احتمالاً حرارت بالای شراره‌های خورشیدی بیشتر بر روی یون‌ها تأثیر می‌گذارد تا الکترون‌ها.
شایان ذکر است که در زمینه فیزیک خورشیدی، فرض بر این بود که یون‌ها و الکترون‌ها باید دمای یکسانی را داشته باشند. اما محاسبات جدید هم‌راستا با داده‌های مدرن این مسأله را نشان می‌دهند که تفاوت دما بین یون‌ها و الکترون‌ها ممکن است برای مدت زمان طولانی در بخش‌های کلیدی از شراره‌های خورشیدی پایدار بماند.
این کشف جدید، فرصت را برای بررسی یون‌های با دمای بسیار بالا فراهم می‌کند. به‌علاوه، دمای تازه تعیین‌شده برای یون‌ها با عرض خطوط طیفی شراره‌ها همسویی دارد، که می‌تواند به حل یک معما در اخترفیزیک یاری رساند که به مدت نزدیک به نیم قرن دست‌نخورده باقی مانده بود.
پیش از این تصور می‌شد که این گسترش تنها ناشی از حرکات آشفته باشد؛ اما این تفسیر اخیراً با چالش روبه‌رو شده است. پژوهش اخیر بر این عقیده است که تغییرات دمای یون‌ها ممکن است نقش قابل توجهی در توضیح این گسترش در خطوط طیفی ایفا کند.