دکتر کورش جعفریان، که متخصص تغذیه و استادی در گروه تغذیه بالینی دانشکده علوم تغذیه و رژیم‌شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران است، به بررسی نکات اساسی در مورد تفاوت‌های آب میوه‌های طبیعی و غیرطبیعی و خطرات ناشی از آب میوه‌های مصنوعی پرداخته است.
تحقیقات متعددی نشان داده‌اند که در جوامعی که میزان مصرف آب میوه‌های صنعتی افزایش یافته، افزایش وزن افراد نیز مشاهده می‌شود. همچنین، بروز بیماری‌های مزمن مانند دیابت و بیماری‌های قلبی و مشکلات عروقی به‌طور چشمگیری بیشتر شده است. سندروم متابولیک که ریشه بسیاری از بیماری‌های مزمن است، با مصرف آب میوه‌های صنعتی شدت بیشتری می‌گیرد؛ از این رو، متخصصان تغذیه به افرادی که دارای اضافه وزن یا بیماری‌های زمینه‌ای هستند، به شدت توصیه می‌کنند که از آب میوه‌های صنعتی دوری کنند.
آب میوه‌های صنعتی در انواع مختلفی عرضه می‌شوند. برخی از آن‌ها حاوی پالپ یا تکه‌های میوه هستند، در حالی که برخی دیگر فاقد این مواد طبیعی می‌باشند. برخی از این محصولات تنها حاوی رنگ، اسانس و طعم‌دهنده‌های مصنوعی هستند. تعدادی از این آب‌میوه‌ها ممکن است ویتامین داشته باشند و برخی دیگر نیز تحت نظارت سیستم‌های بهداشتی از شرکت‌های معتبر تولید می‌شوند، در حالی که برخی از آن‌ها این اعتبار را ندارند. به همین دلیل، ضروری است که شما از نوع آب میوه صنعتی که مصرف می‌کنید، آگاه باشید.
اگر بخواهیم این دو دسته را به‌صورت کلی تفکیک کنیم، می‌توان گفت که آب‌میوه طبیعی، مشروط بر اینکه در مصرف آن زیاده‌روی نشود، برای بدن فوق‌العاده مفید است. در مقابل، آبمیوههای صنعتی عمدتاً ضررهای قابل توجهی را به همراه دارند.
این محصولات می‌توانند عوارض و مشکلاتی برای کودکان ایجاد نمایند. به‌ویژه اینکه این نوشیدنی‌ها به دلیل خطر پوسیدگی دندان‌ها نیز مضر هستند.
در ارتباط با مصرف آبمیوههای صنعتی، توجه به کودکان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا به دلیل شیرینی بالای این نوع آب میوه، تمایل آن‌ها به مصرف آن افزایش می‌یابد. به‌عنوان نمونه، زمانی که یک کودک یک پاکت کوچک آب میوه غیرطبیعی بنوشد، نزدیک به ۴۰ گرم قند ساده وارد بدن خود می‌کند که معادل مصرف ۱۰ حبه قند در یک‌باره است.
بهترین روش این است که تا حد امکان از نوشیدن آبمیوههای صنعتی پرهیز کرده و در صورت مصرف، حتماً به اعتدال توجه نمایید.
توجه ویژه‌ای باید به کودکان داشت و اجازه نداد آب میوه‌های صنعتی مصرف کنند؛ زیرا آن‌ها به دلیل شیرین‌کننده‌ها تمایل بیشتری به این محصولات دارند. با جایگزینی آبمیوههای غیرطبیعی با میوه‌های تازه و آب سبزیجات، می‌توان خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن را در آن‌ها کاهش داد.
همچنین، در آبمیوههای صنعتی ممکن است از رنگ‌ها و طعم‌دهنده‌های مصنوعی و مواد نگهدارنده استفاده شود که عمدتاً حاوی اسید سیتریک هستند و می‌توانند برای بدن مضر باشند. حتی اگر روی برخی از بسته‌بندی‌ها از عبارت طعم‌دهنده مجاز نوشته شده باشد، این مواد عمدتاً صنعتی هستند.
به‌احتمال زیاد، بسیاری از ویتامین‌ها و مواد مغذی که در آبمیوههای طبیعی یافت می‌شود، در انواع صنعتی وجود ندارند. بعلاوه، در بسیاری از آبمیوههای صنعتی فیبر موجود نیست زیرا فاقد تکه‌های میوه حاوی فیبر می‌باشند. فیبر عملکرد سیستم گوارش را به نحو چشمگیری بهبود می‌بخشد.