سرگیجه، سردرد، گیجی، احساس خستگی، دید تار و حساسیت به نور از جمله علائم بارز ضربه مغزی به شمار می آیند.
پس از کاهش این علائم و بازگشت بیمار به فعالیت های روزمره خود، ممکن است عوارض پنهان تری از ضربه مغزی که غالباً نادیده انگاشته می شوند، مانند وزوز گوش مداوم، حساسیت به صدا و مشکلات شنوایی را تجربه کند.
ضربه مغزی که به نام آسیب خفیف مغزی (mTBI) نیز شناخته می شود، نوعی آسیب به بافت مغز در ناحیه کلی سر بوده و می تواند ساختار سلول های مغزی، از جمله سلول های شنوایی را تحت تأثیر قرار دهد. این تغییرات ممکن است بهبود پیدا کنند، در حالی که برخی دیگر به صورت دائمی باقی بمانند.
عوامل خطرزا شامل خشونت جسمانی، مصرف الکل و سابقه قبلی ضربه مغزی می باشند.
مکانیزم آسیب می تواند شامل ضربه مستقیم به سر یا شوک های ناشی از نواحی دیگر بدن باشد که به طور غیرمستقیم به سر منتقل می شوند.
یکی از عوارض مهم آسیب مغزی این است که شنوایی بزرگسالان و کودکانی که بر اثر حوادثی از قبیل افتادن، تصادفات وسیله نقلیه یا دوچرخه سواری بدون کلاه ایمنی دچار ضربه مغزی شده اند، تحت تأثیر قرار می گیرد. گروه های دیگر مانند ورزشکاران و نظامیان نیز ممکن است به علت فعالیت های ورزشی یا وظایف خود از این عارضه آسیب ببینند.
چگونه ضربه مغزی می تواند تأثیراتی بر گوش شما داشته باشد؟
سلول های حسی شنوایی و تعادلی موجود در حلزون گوش داخلی، که به نام سلول های مویی شناخته می شوند، بسیار حائز اهمیت هستند. این سلول های مویی کوچک، ساختار گوش داخلی را تشکیل می دهند و برای تبدیل انرژی ناشی از ارتعاشات پرده گوش و استخوان های گوش میانی به انرژی الکتریکی که قابلیت انتقال از طریق اعصاب به سوی مغز برای پردازش را داراست، حیاتی می باشند.
برای درک بهتر این نوع آسیب تصور کنید که هر یک از این سلول های مویی مانند برگ های باریک چمن هستند. هنگامی که بر روی چمن قدم می زنید و سپس پای خود را برمی دارید، برخی از برگ ها به سوی بالا بازمی گردند و برخی دیگر بر روی زمین می مانند یا مختل می شوند. به همین ترتیب، موهای گوش شما نیز تحت تأثیر قرار می گیرند. آن دسته از موهای گوش که در اثر ضربه مغزی آسیب دیده و تغییر شکل داده اند، قابلیت رشد یا ترمیم ندارند و نمی توانند سیگنال هایی را به مغز ارسال کنند.
این آسیب به سلول های مویی ممکن است باعث ایجاد وزوز گوش شود که به عنوان زنگ زدن در گوش شناخته می شود و همچنین می تواند به کاهش شنوایی، حساسیت به صدا و ناتوانی در پردازش صحیح صداها، از جمله گفتار منجر گردد.
مشکلات شنوایی را دست کم نگیرید
به گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، افراد در هر سنی ممکن است به واسطه فعالیت های مختلف یا تصادفات دچار ضربه مغزی شوند. چنانچه کودکی آسیب مغزی را تجربه کرده باشد، پس از کاهش علائم اولیه، اگر به سرگیجه، وزوز گوش یا مشکلات شنوایی اشاره دارد، توجه به این مسائل ضروری است. برخی از این نشانه ها ممکن است بهبود یابند در حالی که دیگران ممکن است دائمی باشند.
مشکلات شنوایی یا کنش های صوتی ممکن است به شکل دشواری در تمرکز یا چالش های جدید در انجام تکالیف مدرسه بروز پیدا کنند.
از چه کسی درخواست کمک کنیم؟
زمانی که به دنبال راهنمایی برای مشکلات شنوایی ناشی از ضربه مغزی هستید، مشورت با یک متخصص گوش، حلق و بینی (ENT) می تواند مفید باشد. این متخصص قابلیت ارزیابی سلامت گوش را دارد و می تواند تشخیص دهد که آیا شرایط زمینه ای قبلی می تواند عاملی برای این نشانه ها باشد یا خیر.