آتشکده ری به عنوان محل عبادت «بهرام گور» شناخته می شود؛ همان شاه توانا و مقتدر ایران که به برگزاری مراسم های زرتشتی و جشن های گوناگون شهرت داشت. این معبد آتش بر روی تپه ای وسیع و مرتفع ساخته شده و به علت شباهتش با میل معروف به «تپه آسیاب» یا «تپه میل» نیز مشهور است.
بر اساس گزارش همشهری آنلاین، این تپه به تپه میل نامیده شده زیرا دو پایه، به مانند دو میله، از بنای آتشکده باقی مانده اند. این سازه با استفاده از سنگ، ساروج، خشت و گل بنا شده و در گذشته، در اطراف این تپه ها دریاچه ای وجود داشته است که به تدریج خشک شده است.
نیایش هایی که در این آتشکده ها برگزار می شد، شامل دعاهای موجود در یسنا و گات های اوستا بود. از سازه آتشکده بهرام در شهرری، یک جفت قوس هلالی با دو پایه باقی مانده و بخش غربی بنا تا حد زیادی از بین رفته است. در قسمت پایین مجموعه، سه راهروی باریک موجود است که راهروی میانی، مخصوص عبور عالی ترین مقام دینی آتشکده، موبد موبدان، طراحی شده بود ولی امروزه برای همه قابل دسترسی است.
در بالای هر یک از این راهروها، تصاویری از یک ماهی به حکاکی درآمده که یکی از آن ها در موزه ایران باستان، دیگری در محوطه و سومی بر دیوار اقامتگاه کارمندان میراث ثبت شده است. آتشکده بهرام در سال ۱۳۳۴ توسط وزارت فرهنگ و هنر با شماره ۴۰۷ به عنوان آثار ملی ایران به ثبت رسید و امروزه به یکی از مکان های مشهور استان تهران تبدیل شده است.