یکی از مشکلات اصلی که ممکن است منجر به آسیب دائمی و از کارافتادگی کلیه‌ها شود، عفونت کلیه یا به اصطلاح «پیلونفریت» است. به دلیل احتمال بالای آسیب‌دیدگی کلیه‌ها در پی بروز عفونت، درمان عفونت‌های ادراری تحت دسته اورژانس‌های ارولوژی قرار می‌گیرد.
پیلونفریت حاد یک عفونت باکتریایی کلیه به شمار می‌رود که باعث التهاب در بافت‌های کلیه و لگنچه آن می‌شود.
شایع‌ترین دلایل بروز عفونت حاد کلیه به نوع خاصی از باکتری مربوط می‌شود که از نواحی پایینی دستگاه ادراری به سمت کلیه‌ها صعود کرده و موجب عفونت می‌گردد.
وجود ریفلاکس ادراری یا بازگشت ادرار به سمت کلیه نیز می‌تواند خطر ابتلا به پیلونفریت حاد را افزایش دهد.
علاوه بر این، عفونت‌های خونی ناشی از عوامل میکروبی نیز می‌توانند به بروز آبسه و عفونت در کلیه‌ها منجر شوند.
زنان به دلیل کوتاه بودن مجرای ادراری و نزدیکی سوراخ ادراری به واژن و مقعد که هر دو منبع آلودگی محسوب می‌شوند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت کلیه قرار دارند.
همچنین، کودکان مبتلا به مشکل برگشت ادراری نیز در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های ادراری هستند؛ چرا که در این دسته از کودکان به دلیل برگشت ادرار از مثانه به کلیه‌ها، ادرار آلوده شده و باکتری‌ها به کلیه‌ها منتقل می‌شوند که می‌تواند عفونت کلیه و آسیب به آن را به همراه داشته باشد.
واقعاً هم، امروزه یکی از عوامل اصلی از کارافتادگی کلیه و آسیب دیدگی کلیه‌های اطفال به برگشت ادرار از مثانه به کلیه و عفونت‌های ناشی از آن برمی‌گردد.
در افرادی که تحت تاثیر عفونت‌های مقاربتی مانند سوزاک، سیفلیس و ایدز قرار دارند، به دلیل آلودگی مجرای تناسلی، باکتری به تدریج به سمت کلیه‌ها حرکت کرده و آنها را درگیر و آسیب‌پذیر می‌سازد.
روش‌های انتقال عفونت به کلیه
میکروب‌های مسبب عفونت معمولاً از نواحی پایینی دستگاه ادراری به کلیه‌ها می‌رسند و عفونت ایجاد می‌کنند. این وضعیت خصوصاً در صورت وجود انسداد در مسیر ادراری، به سبب سنگ یا مشکلات ساختمانی یا عملکردی، و نیز برگشت ادرار، بیشتر ب